9 juni 2019, Pinksteren

Handelingen 2, 1-11 - Psalm 103 - 1 Korintiërs 12, 3-7. 12-13 - Johannes 20, 19 - 23


Pinksteren
Het is Pinksteren. Na Hemelvaart zijn er negen dagen van voorbereiding op Pinksteren verlopen. Pinksteren heeft als symbool een vredesduif of vurige vlammen of talen die gesproken worden.
Na Hemelvaart werden wij ons ervan bewust dat wij niet naar de hemel moeten staren om te zien wat er niet te zien is, maar dat we op aarde leven, hier en nu en dan. Nu met Pinksteren staan we klaar om iets of liefst veel van de Geest te ontvangen, geestdriftig te worden en enthousiast. Wij staan gereed om ons te laten aansteken door iemand die ons vurig maakt en ons vuur brandend houdt. In de verhalen van vandaag komen we mensen tegen die bang waren en opgesloten in een huis. En dan gebeurt er iets waarvoor zij geen verklaring hebben, er komt een bries, een stormwind en er komt vuur en begrip van talen, ook al spreek je ze niet. In dat stuk van de bijbel staan veel begrippen die voor de mensen van die tijd duidelijk waren en voor ons minder duidelijk. De bries en de storm doen denken aan de verschijning van God. Het verstaan van talen doet meteen denken aan de toren van Babel, toen de mensen elkaar niet meer verstonden. Het vuur herinnert ons aan het vuur in de nacht dat vooruit ging en richting gaf aan het volk van Jezus in de woestijn. En we lezen in de eerste regel: “Toen de dag van Pinksteren aanbrak..,”: dat was het grote feest van de oogst en van de dankbaarheid voor de groeikracht van de aarde. Er werden offers gebracht van datgene wat het land had opgebracht, van graan, tarwe, appels, granaatappels, lammetjes en allerlei vruchten. Het was een feest van dankbaarheid dat elk jaar er weer voedsel was, dat het leven in en door de aarde bestond. Bij die gelegenheid waren er in Jerusalem altijd veel pelgrims en toeristen. Er heerste een opgetogen sfeer, dankbaarheid en blijdschap voerden de boventoon.
Op dat feest van optimisme, waar de leerlingen nog niet bekomen waren van de angst uit lijfsbehoud en vrees voor het onbekende, op dat feest van dankbaarheid gebeurde er met hen iets dat de wereld zou veranderen. Ze werden vol van de geest, vol vreugde en vol moed. In een klap was de angst weg. Hun gevoelens en gedachten van dreiging en duisternis werden ineens vervangen door helderheid, moed en zelfbewustzijn. De reacties waren dubbel. Aan de ene kant was er verwondering en dankbaarheid, maar aan de andere kant cynisme: “Ze zijn dronken, daar heb je die ook weer….”
De wind kun je niet zien, je ziet wel de gevolgen, zoals van een tornado of een storm zoals van de week. Zo is het ook met de Geest. Je kunt de Geest niet zien, wel voelen en de gevolgen ervan zien. Wat de Geest oplevert? Liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtheid en ingetogenheid.
Nou hoeven wij niet alles tegelijkertijd te hebben, maar af en toe een paar van die prachtige eigenschappen is wel heel aantrekkelijk, voor jezelf en voor de anderen. Want dat is de vooronderstelling, vriendelijkheid, omdat je iemand tegenkomt tegen wie je vriendelijk of hatelijk kunt zijn. Liefde, omdat je iemand lief kunt vinden of een kwal. En trouw, omdat je aan iemand trouw kunt zijn of ontrouw. En natuurlijk, je kunt ook voor jezelf lief zijn, aan jezelf trouw en vriendelijk voor jezelf. Het feest van Pinksteren is een uitnodiging voor iedereen, niet alleen gelovigen, maar voor elke mens, om niet zo kinderachtig te denken in veroordelingen van jezelf of van anderen, maar juist in positieve zin elkaar, God en jezelf te waarderen. Er zijn helaas mensen genoeg, en vooral jongeren, de zichzelf niet goed genoeg vinden. Je bent goed genoeg voor anderen en voor jezelf. Het lijkt erop alsof je een ballon op laat stijgen met een briefje: “Ik vind je lief, vind jij mij ook lief?” en dan komt die ballon aan bij je vijand of bij iemand die je echt niet mag of iemand die je beledigd heeft of bestolen of die je niet meer opzoekt. Wat dan? Waar is dan het vuur dat ons verwarmt en kracht geeft?
Een positieve instelling maakt jezelf gelukkig en maakt de anderen gelukkig. Dat zie ik overal. Bij sportwedstrijden en grote evenementen zoals vorige maand bij het Euro-song¬festival, zie ik een gedrevenheid en een toewijding, die grandioos is. Of ze nu winnen of niet, bij allen is er een grote toewijding aan datgene dat ze aan het doen zijn. En eigenlijk zie je dat bij elk beroep en bij elke functie, van koster tot organist bij de kerkdienst, en van dokter tot verpleegkundige in het ziekenhuis, en van weduwe met verdriet tot hulpvaardige buurman of buurvrouw, en van leerlingen op school en leraren. Ik zie overal grote toewijding aan elk klein ding waarmee we bezig kunnen zijn. Kijk maar eens met hoeveel gedrevenheid een kind van ongeveer een jaar probeert te lopen. En al valt het kind 100 maal, het gaat gewoon door totdat het kan lopen.
Dat is positief staan in het leven, dat is een brandend vuur in ons dragen en geloof hebben in de toekomst, en dat is werkelijk geloven dat God – ook al zien we hem niet – er is voor ons.
We hebben vandaag een ongehoord geluid gehoord dat ons hart op een bijzonder wijze verwarmt. Laten wij dat toe, zo maar op een dag in juni? Dat is Pinksteren, met een liefde en een vuur die mensen kracht geven en toewijding. Een feest van vuur en van doorzetten, een feest van dankbaarheid voor alle groeikracht die wij in ons lichaam en in de natuur zien. Pinksteren is een uitnodiging om door de talen heen die wij niet verstaan, de mensen te begrijpen die wij daardoor wel verstaan. Pinksteren verdrijft angsten. Er zijn mensen die God beleven als een Rechter die op hun schouder zit en meteen zegt dat iets niet goed is. Doe die God maar weg, en laat de God van liefde op je schouder zitten die zegt hoe goed je iets doet en hoe dankbaar wij mogen zijn.
Moge het vuur van de geest ons vergezellen op onze tocht. De Geest is niemands bezit, niet van de kerk, niet van welke stroming dan ook. Wij mogen genieten van het vuur dat wij zelf hebben en van het enthousiasme dat uit onze ogen straalt, dat is toch zo? Ik kijk u aan en ik zie verschillende ogen, ook ogen met verdriet en angst, maar vandaag vooral ogen met vuur die zich door niets laten weerhouden om de duisternis wég te vagen en te vullen met het licht, dat wij hebben aangestoken aan die Geest die liefde is.
Ik wens u een zalige Pinksterfeest! Amen.


Naar www.kapucijnen.com

Preken in 2019

2019
21 april, Pasen
Zesde zondag van Pasen
Zevende zondag van Pasen
Pinksteren

Preken uit andere jaren


2018
Bidden