Kameel aan het water

Een huilende kameel

Wist u dat een kameel echt kan huilen? Ik zag de film 'The story of the weeping camel', het verhaal van de huilende kameel. Het is een aangrijpende documentaire over een Mongoolse woestijnkameel die haar kalf verstoot. Twee jonge mensen filmden in het voorjaar 2003 de Mongoolse nomaden in de Gobiwoestijn. Het was de tijd dat de kamelen hun jongen wierpen. Toen de laatste kameel met veel pijn en moeite haar jong wierp, bleek het een wit kalf te zijn. Maar de moeder verwierp haar jong. De herders begrepen dat ze dit kalf zouden verliezen, als de moeder haar jong bleef verstoten.

Toen herinnerde de grootvader zich een oud ritueel. Hij stuurde twee van zijn kleinzonen weg om op zoek te gaan naar de violist die de familie het lied zou helpen zingen dat harmonie brengt tussen de kamelenmoeder en haar jong. En daar verschijnt hij, de helende muzikant. De familie zingt op de klagende tonen van de inheemse luit 'hoes, hoes, hoes'. Geen lied, geen woorden, niets meer dan alleen maar die dubbelklank. De jonge moeder van de herdersfamilie streelt ondertussen de moederkameel over haar harige buik. Totdat plotseling moeder kameel zich onwennig, maar met zorg naar haar jong buigt, echt in tranen uitbarst en haar jong toestaat bij haar te drinken.
Deze Mongoolse nomaden zijn een volk dat voor zichzelf instaat. Ze voorzien in alles wat ze nodig hebben. Geld is in hun wereld onbelangrijk. Alleen de natuur is belangrijk. Van haar leven ze, haar koesteren ze. Ze leven in harmonie met hun dieren. Wat deze nomadenfamilie voor dit verstoten kamelenkalf weet op te brengen, leert ons dat een mens het leven nooit mag opgeven. Zonder solidariteit en zorg voor de ander is in de woestijn het leven onmogelijk.
Een bruine kameel kan een wit kalf werpen. Dat primaire kleurenverschil bracht een moeder ertoe haar hele hormonenhuishouding te negeren en haar jong te verstoten. Voor de hele kudde was het witte onding een buitenstander, een verliezer, een uit te stoten wezen. Een situatie zoals die voor velen herkenbaar zal zijn. Maar die met een wijs ritueel dankzij voldoende emotionele intelligentie te overbruggen valt.

De waarde van een samenleving wordt blijkbaar bepaald door de manier waarop er met buitenstaanders en verliezers wordt omgegaan.

=== Jan W. Scheffers +, kapucijn ===


Meditaties rond Sociaal


Arm en rijk
Ashanti-symbool
Carry: Koninginnen van de nacht
De dood van mijn moeder
Engel in de winkel
Globalisering
Internationale
Koningin
Mantelzorg
Missie
Pattaya
Scheffers: Aankijken
Scheffers: Asshak
Scheffers: Dokwerker
Scheffers: Geen plaats voor hem
Scheffers: Hans
Scheffers: Kameel

Meditaties over andere thema's


Antonius
Bidden
Bijbel
Clara
Franciscaans
Gedichten
Islam
Kapucijns
Mensen
Mieke van Baal
Oecumene
Sociaal
Vrede