Wekelijkse meditatie, april 2013

Meditatie

Ga naar april 1, april 2, april 3, of april 4

Eerste week van april 2013
Pasen
Franciscus, in een kerk in de staat New York

Van Adeleyd ontvingen wij dit gedicht voor Pasen:

Pasen
In het graf gelegd,
met doorstoken zijde
waar bloed en water zijn ontsprongen.

Rust nu maar uit
na al die wreedheid,
na ons verzuim U lief te hebben.

We wisten niet wat we deden,
daarom kregen we vergeving
maar groter nog is uw tederheid tot

waar geen woorden reiken, tot
we zullen stralen, nu en ooit
en opstaan zullen zoals Gij, de Levende.

=== Adeleyd, Den Bosch ===

Tweede week van april 2013
Ga jij met mij de weg die leven heet
Franciscus, door Marc Maes, Ieper

Bij de crematie van een kapucijn werd onlangs dit lied van Jan van Opbergen gezongen:

1) Ga jij met mij de weg die leven heet,
een weg van nu eens dansen, dan weer hinken?
Deel jij met mij zoveel aan lief en leed
wil jij die levensbeker met drinken?
Wil jij met mij ten einde toe, godweet,
tot waar alleen nog horizon kan blinken?

2) Ga jij met mij de weg die uittocht heet,
een weg van opzien, afzien, en van zwerven?
Een tocht die uit moet lopen, hemelsbreed
op leven voor wie ongeleefd al sterven,
en liefde voor wie aan de onmin leed
een thuis voor alwie onderdak moest derven.

3) Ga jij met mij de weg die speurtocht heet,
die ons een glimp van God zal doen opvangen?
Hij bergt een schat waaraan de mot niet vreet
en overstijgt ons allerhoogst verlangen.
Ons doodshemd maakt Hij tot een bruiloftskleed
om alle liefde levend op te vangen.

-- T.: Jan van Opbergen / M.: 'zo vriendelijk en veilig' --

Derde week van april 2013
Krokussen

Krokussen
Ze staan er weer, de krokussen, verscholen nog
in ’t gras. Ze wachten op de warmte van de zon
om blij hun kleur te laten zien, hun pracht en
tederheid. Maar kunnen wij nog wachten? Waarom

moet alles toch zo vlug, zo druk en zo gepland, hoe
kan het toch dat wij niet leven als het licht dat
komt en gaat, dat tijden kent en rusten laat?

Een mens kan enkel bloeien in het licht wanneer
de warmte van de liefde hem omringt en doet
ontluiken, zonder haast, in stil verlangen. Als
de krokussen in ’t gras, heel stil, verbaasd.

-- Adeleyd --