Nieuwjaar: Wees blij met wat je hebt!
Irma van den Heuvel-Klis, werkzaam in de Korvel/Tilburg, schreef het volgende:
(...) Ik ken het Zonnelied, dat gezongen wordt bij elke begrafenis van een medebroeder
en dat me elke keer weer zó ontroert.
Het is zo mooi, geen poespas. Het staat er zoals het is. Steeds als ik het zing, voel ik
de liefde die dit lied uitstraalt: kijk om je heen, wees blij met wat je hebt en koester het!.
Maar het is niet alleen het Zonnelied dat vol eenvoud is. Ik zie het in het klooster.
De oude meubels in de kamers, niet op elkaar afgestemd, niet van de laatste trends. Wat maakt het uit
hoe een stoel of kast eruit ziet, als-ie maar lekker zit of als je je spullen er maar in kwijt kunt.
Ik zie het in sommige broeders. Ze leven sober, hebben weinig nodig en zijn tevreden met wat ze hebben.
Wat me ook raakt door zijn eenvoud, is de "Stille Dag".
Weet je dat het moeilijk is om een hele dag je mond dicht te houden.
Eén minuut stilte lukt soms al niet voor ons, buitenstaanders.
Rust in huis is er altijd wel, maar echte stilte eigenlijk nooit. Er loopt veel personeel rond,
er wordt gepraat, en niet altijd op zachte toon. Als ik een deel van zo'n dag meemaakte,
dan paste ik me aan uit respect voor de bewoners: maar het deed mij ook best goed.
Eigenlijk jammer dat ik het door mijn werktijden niet vaker meemaak.
== Irma van den Heuvel-Klis ==
Dagen heb je in je boot gelegen; 
De storm gaf mij een klein voorbeeld van wat de mensen in New Orleans of in Djakarta
hebben meegemaakt. Het leek zo geweldig. Het was moeilijk mijn huis binnen te komen, maar het huis staat er nog.
Het nieuwe jaar is een maand oud. Het optimisme dat aan het begin van het jaar overal merkbaar en hoorbaar was,
moet waar gaan worden. De politiek is aan het broeden op een geheime plaats. 