Meditatie

One evening an old Cherokee told his grandson about a
battle that goes on inside people. He said, "My son,
The battle is between two 'wolves' inside us all.
One is Evil. It is anger, envy, jealousy, sorrow, regret,
greed, arrogance, self-pity, guilt, resentment
Inferiority, lies, false pride, superiority and ego.
The other is Good. It is joy, peace, love, hope,
serenity, humility, kindness, benevolence,
empathy, generosity, truth, compassion and faith."
The grandson thought about it for a minute
and then asked his grandfather,
"Which wolf wins?"
The old Cherokee simply replied, "The one you feed."

De twee wolven
Een oude Cherokee-indiaan vertelde op een avond aan zijn kleinzoon
over de strijd die binnenin iedereen woedt. Hij zei:
"Zoon, de strijd gaat tussen twee 'wolven', die binnen ons huizen.
De eerste heet Kwaad. Hij is woede, jaloezie, naijver, zorg, spijt,
hebberigheid, arrogantie, zelfmedelijde, schuld, leedvermaak,
minderwaardigheid, leugen, valse trots, zich te goed voelen en ego.
De andere wolf heet Goed. Hij is vreugde, vrede, liefde, hoop,
rust, aanvaarding, nederig, vriendelijk, toegankelijk,
meevoelen, gul, waarheid, medelijden en geloof."
Zijn kleinzoon dacht na en vroeg toen zijn grootvader:
"Welke wolf gaat winnen?"
De oude indiaan zei eenvoudig: "Die jij te eten geeft".

Gevonden ergens op internet, bron onbekend

Een speurtocht was het leven -
stromend als water - mondig en vurig
schreeuwden ze zich groot

Vochten en lachten - sprongen
tijdloos naar nergens - wilden alleen
maar - groter en sterker

Waar grootouders woonden - de bakker
het brood bracht - over alle wegen
was Praag zo dichtbij

Dorp in beweging - onzichtbaar
geworden - een leeg veld - geen kind
geen sterveling loopt nog

Spring ze los - spring ze los touw -
- uit dit onherstelbare wrede - weet
hoe rakelings langs geluk ze leefden.

=== Mieke van Baal ===
Gedicht bij de overweging van P. H. van der Veer, zie november: Lidice

Ik probeer te vergeten wat achter mij ligt:
een kerk die een systeem is
een verleden dat versteend is
een leer die levensvreemd is.
Ik reikhals naar wat voor mij ligt:
een kerk, Gods volk onderweg,
die mensen inspireert en boeit.

Ik probeer te vergeten wat achter mij ligt:
een religie die gestorven is
een moraal die te veel slafelijk is
een wetboek dat onmenselijk is.
Ik reikhals naar wat voor mij ligt:
een kerk die vrede sticht
en onrecht en armoede bestrijdt.

Ik probeer te vergeten wat achter mij ligt:
een gezag dat autoritair is
een eredienst die binnenkerkelijk is
een sacrament dat soms magie is.
Ik reikhals naar wat voor mij ligt:
gezag dat dienend is
liturgie die sprankelend is.

Ik probeer te vergeten wat achter mij ligt:
een kerk die machtig is
een kerk die dominerend is
een kerk die exclusief is.
Ik reikhals naar wat voor mij ligt:
een kerk die bescheiden is
een kerk die mild is voor allen
een kerk die van alle christenen samen is.

Enkele strofen uit het lied van Violeta Parra, dat nog dagelijks door miljoenen Zuid-Amerikanen wordt gezongen.

Dank aan het leven, dat mij zoveel heeft gegeven,
Het heeft mij twee ogen gegeven, als ik ze ver genoeg open
kan ik zwart van wit onderscheiden,
kan ik de met sterren bedekte eindeloosheid van het heelal zien.

Dank aan het leven, dat mij zoveel heeft gegeven
het heeft mij een stem gegeven en het alfabet
en daarmee de woorden waarmee ik denk en die ik uitspreek:
moeder, vriend, kameraad, heilig licht.

Dank aan het leven, dat mij zoveel heeft gegeven
Het heeft mij een hart gegeven, dat zo vaak wordt bewogen
als het ziet waartoe de mens in staat is
als het ziet dat goed en kwaad zo ver van elkaar verwijderd zijn.

Dank aan het leven, dat mij zoveel heeft gegeven
Het heeft mij een lach en het heeft mij mijn tranen gegeven
die het verschil maken tussen geluk en intens verdriet.

Deze elementen vormen mijn lied
en uw lied is hetzelfde lied
het lied van iedereen
het echte lied
dat ik zing.

=== Violeta Parra ===
Het werd gezongen in de denkbaarheidsviering van Winfredo van den Berg in augustus 2006
zie ook de eendagsvlieg

Klik op een maand om naar die meditaties te gaan, voor zover aanwezig.