Meditatie

Clara van Assisi, een portret
Clara was de eerste vrouwelijke volgeling van Franciscus van Assisi. Haar levensverhaal kan in enkele zinnen verteld worden. In 1194 wordt ze geboren als oudste dochter van ridder Favarone en vrouwe Ortolana. Op 18-jarige leeftijd verlaat ze het ouderlijk huis en sluit zich aan bij Franciscus en zijn broeders. Haar jongere zus Agnes voegt zich na enkele weken bij haar. Ze gaan naar het kloostertje van San Damiano en leiden daar een leven in beslotenheid. Achter het "slot"', dat echter niet zozeer bedoeld was om de vrouwen binnen te houden maar om de mannen buiten te houden. Ongeveer 42 jaar heeft het leven van Clara zich op die plek afgespeeld. Pas op haar sterfbed ontvangt ze in 1253 van de paus de goedkeuring van haar leefregel voor de Clarissen.

Hoe zag Clara er uit? Ik ken geen tijdens haar leven geschilderd portret. Haar lichaam is te zien in de Clarabasiliek in Assisi. Als een donkere Assepoester ligt ze daar in een glazen kist ter bezichtiging en verering. Haar hoofd en handen werden bekleed met zilvergaas, dat in de loop van de tijd is geoxydeerd. Daarom ziet haar lichaam er uit als gemummificeerd. Vreemd en niet erg aansprekend.
Hoe Clara er werkelijk uit zag wordt aan onze verbeelding over gelaten. Iedereen mag zo een eigen beeld van Clara vormen. Ik heb geprobeerd mijn portret van Clara te schilderen op een groot doek van 60 x 80 cm. Toen het klaar was keek ik in de ogen van een krachtige vrouw, mijn Clara. Ik was benieuwd hoe vrouwen hierop zouden reageren. Treffend werd gezegd: ze is fier, ingetogen, vastberaden.
Wie de geschriften van Clara leest en wie bladert door de vele getuigenissen die over haar bewaard zijn gebleven komt geen zoete kwezel of onderdanige vrouw tegen. Ze moet een sterke vrouw geweest zijn, die grote waardering genoot onder haar tijdgenoten en een sterke invloed had op het leven van haar stadgenoot Franciscus en zijn minderbroeders. Fier, ingetogen en vastberaden.

=== Jan W. Scheffers, kapucijn ===
Een mooi boekje over Clara in "zip-formaat" is te downloaden op boekje over Clara

Iedereen heeft een dag in het jaar waarop z(h)ij kan herdenken dat er een nieuw jaar begint.
Misdaden verjaren, mensen ook. Wat was, het verleden, is datgene waaruit je voortkomt. Het bevat de redenen van veel gedrag en geluk en ongeluk.
Leven doe je echter nu, niet toen. Soms komen er ongenode gasten op je af, met wie je verschrikkelijk blij bent. Dan weet je weer dat je nu leeft. Die zijn tevreden met een glas water. In het water zit opgelost en onzichtbaar een scheutje liefde en blijdschap.
Soms vertelt iemand je het sprookje van zijn of haar leven. Wat een geschenk!

phv

"Van binnen en van buiten opgelapt, als je wilt." Zo schreef Franciscus voor dat de kleding eruit moest zien. Hij kende ook de boerenhoeven, waar de deuren een gelapte broek of tuniek leken.
Toen de huizen er nog waren om in te wonen en niet om ze aan toeristen te tonen, was dit beeld gewoon: opgelapte huizen, opgeknapte muren, mensen met groeven in hun gezicht als erin gekrast met een potscherf. De geschiedenis is te lezen in de muren, de deuren, de gezichten, de handen en de kinderen.

Alles gaat voorbij, je hoeft daar geen haast voor te maken, dat gebeurt toch wel. De spic-and-span activiteit van een nieuwe pas geverfde cultureel verantwoorde deur wijst op een toekomst die niet verborgen ligt achter de deur. Wat zou je zien als je de deur opent?

Klik op een maand om naar die meditaties te gaan, voor zover aanwezig.