Meditatie

Patroonheilige van de Kapucijnen is de Allerheiligste Drievuldigheid en de zegen van Clara begint met de woorden In de naam van de Allerheiligste Drievuldigheid, ofwel: In de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest. Amen.
Hier aan de linkerkant zien wij een afbeelding van Clara met lelies en een boek in haar hand. Zo vlak na pasen, wat zegt mij, ons dit: 3 witte lelie's waarvan de bovenste voor mij God de vader symboliseert. Puur, rein, goddelijk en oorsprong. Dit toont Clara ons, maar zij kijkt niet naar de lelies, zij toont ons die. Staat er niet geschreven dat je God niet kunt zien, en niet kunt horen in het lawaai maar in de stilte. In gebaar en leven toont zij de aanwezigheid van God.
De volgende twee lelies zien we op gelijke hoogte. Voor mij teken van Gods zoon Jezus en de heilige Geest. In deze tijd hebben we net het lijden, sterven en de verrijzenis van Jezus herdacht. En ook de woorden van Jezus: "Als ik ben heengegaan zal ik u een andere helper zenden".

In de vierde brief aan Agnes zegt Clara:
Hem beschouwen..
Hem gedenken...
Hem aanschouwen...
Hij is de afstraling van de eeuwige glorie,
de helderheid van het eeuwig licht een spiegel zonder smet.
Kijk iedere dag in deze spiegel".

In de derde brief van Clara aan Agnes zegt zij:
"Plaats uw geest in de spiegel van de eeuwigheid
plaats uw ziel in de afstraling van de heerlijkheid
plaats uw hart in het beeld van Gods wezen".

Die kans krijgen we. Als we goed kijken zit er nog een lelie in de knop. Mogen wij dat zijn...
Nu na pasen krijgen we opnieuw de kans. Clara verwijst naar het boek. Aan het eind bij de evangelist Marcus in het laatste hoofdstuk(16):
Toen de vrouwen, die Hem wilde gaan zalven, bij het graf aangekomen de steen weggerold zagen, zei een jongeman in een wit kleed:" Schrik niet, die jullie zoeken is tot leven gewekt en gaat jullie voor naar Galilea". En dat brengt ons weer naar het begin van het evangelie van Marcus, hoofdstuk 1, waar Jezus Nazaret in Galilea verliet om gedoopt te worden, daarna weer naar Galilea ging en zei:
"De tijd is rijp en het koninkrijk Gods is op handen", en de leerlingen (bij het meer) riep hij aan het werk.

Mogen wij ons geroepen voelen om wat in de knop is open te laten bloeien.

Vrede en alle goeds
Yvonne Marie
claris capucines

Franciscus kon praten met dit kruis. Als theatrale middeleeuwer voor wie lijden, oorlog en ellende gewone verschijnselen waren, hield hij van deze afbeelding. Jezus was voorhem de zoon van de ALlerhoogste, die zich klein had gemaakt voor ons. Daardoor was hij weer groot geworden en kon hij afgebeeld worden als een koning.
Wij kunnen dat niet meer. Oorlogen zijn geen natuurverschijnselen, maar uitingen van macht. Martelingen mogen niet, dat weten we, ook al gebeurt het in heel de wereld. Bevrijding van die macht van het onrecht, dat is de opdracht die dit kruis ons geeft.
Ieder heeft zo zijn eigen oorlog die onaantastbaar is, als middelpunt van de eigen geschiedenis. Voor de ouderen is dat de Tweede Wereldoorlog, maar voor anderen de slachting van de Hutu's en de Tutsi's, of de huidige oorlog die aan 3 miljoen Congolezen het leven kost, of de Vietnmamoorlog, of de burgeroorlog in Libanon. Ieder kent zijn eigen oorlog het best. Maar niet iedereen vindt oorlog en wreedheid verkeerd.
Bevrijding en dodenherdenking, samen met Duitsers, Afrikanen, Irakezen of Amerikanen brengt een angstig gevoel teweeg, dat alleen kan bezworen worden door zelf vreedzaam te leven en te handelen, en geweld -ook het kleine geweld- af te keuren en te overladen met goedheid.

Misschien kunnen wij ook praten met onze afbeelding van God, op papier of in natura.

God, kom mij te hulp
Heer, haast U mij te helpen.
Ik zit hier en zoek mijn plaats.
God Gij kent mijn zoeken, mijn zitten en opstaan.
Ik ben niet meer dan het licht dat er van U valt op mij
Ik hoef niet meer te zijn dan het licht van U dat er is in mij.
Zo ben ik ten opzichte van medemensen
zo kijk ik tegen hen aan
zo voel ik mij een broeder met mensen.
Gaf ik voldoende aandacht?
Gaf ik meer dan oppervlakkige woorden?
Verstond ik wat die ander wilde zeggen,
liet ik die binnen zoals het licht
ook in mijn diepste binnenste...?

God, kom mij te hulp
Heer, haast U mij te helpen.
Het zijn niet alleen de mensen die ik tegenkom
het is ook uw schepping waarin ik leef,
waarvan ik leef en waar ik doorheen loop. Het zijn allerlei situaties waarbinnen ik besta.
Maak mijn houding zo dat ik er in pas.
Ik zoek evenwicht God en balans in mijn wezen.

God, kom mij te hulp
Heer, haast U mij te helpen.
Gij neemt mij op in uw bestaan
Gij trekt mij naar U toe
Gij bent er voor mij
Gij kunt niet zonder mij
Gij zet alles op alles om mij te behouden
en voort te laten gaan in het bestaan.
U komt lof toe, U verdient dank
U bent er altijd
vandaag en morgen en overmorgen en ook dan ....
Soms bent U even achter de wolken, zoals de zon,
maar dan bent U er nog.
Gij laat uw licht altijd schijnen over ons mensen
en wij zijn alles wat er aan licht van U door ons heen schijnt
en wij laten zien wie U bent door het licht van U in ons.

God kom mij te hulp
Heer, haast U mij te helpen.
Neem alle donkerte weg van mij zet mijn ogen open naar de ander.
Open ogen, open handen, open hart
neem alle geslotenheid van mij weg.

God, kom mij te hulp
Heer, haast U mij te helpen.
Laat alles wat mij omklemt,
bezet houdt,
omsluit,
afsluit,
van mij afvallen.
Maak mij open naar U toe
naar mensen
naar dingen die gebeuren
naar verdriet en vreugde
naar hoop en wanhoop
naar gisteren en morgen
naar vandaag
naar nu.

Bernard Feijen
Minderbroeder kapucijn

Vierde week van mei 2003
De Islam

Sinds de Middeleeuwen is dit teken, de wassende maan die hiernaast in rood is afgedrukt, het symbool van de Islam.
Islam betekent 'overgave'. Bij fundamentalisten ontaardt dit vaak in "overheersing" in plaats van overgave, te verstaan als overheersing over anderen in naam van Allah. Stickers zoals "our blood is Islam blood" werken, of het dragen van gezichtssluiers werken, bedoeld of niet, provocerend en ze roepen verzet op en hier en daar zelfs angst.

De beste manier voor de christenen om met Islamieten samen te leven heeft Franciscus van Assisi ons geleerd. Ongewapend en onverschrokken trok hij in 1219 dwars door de linies van de strijdende Kruisvaarders en Saracenen, om persoonlijk bij de bevelvoerende Sultan op bezoek te gaan. Men zegt, dat ze toen samen gebeden hebben.

Paus Johannes Paulus II is in dat spoor van Franciscus verder gegaan. Tot drie maal toe heeft hij reeds de leiders van de grote wereldgodsdiensten -waaronder de Islam- uitgenodigd, om in Assisi te komen om samen te bidden.
Door samen iets te doen, leren wij elkaar kennen. Dit zal dan hopelijk tot wederzijds begrip en waardering leiden. En samen bidden is meer dan zomaar samen iets doen. Zo kan een goede voedingsbodem ontstaan voor vruchtbare verdere dialogen, onder andere met de Islam. Dit zal dan een bijdrage leveren tot een vreedzame samenleving met minder negatieve vooroordelen en een oprechte liefde en "overgave aan Allah", die Liefde is.
Liefde overwint alles. Insja'Allah.

Een vriend.
Een minderbroeder kapucijn

Klik op een maand om naar de desbetreffende meditaties te gaan, voor zover aanwezig.