Waxinelichtjes

Advent

Allerzielen: herdenking van onze overledenen

Vreemde dood.
Wat moeten we met de dood?
Dood is dood!, zeggen veel mensen. We zijn immers een klein schakeltje in de keten van de mensengeschiedenis die toch blijft doordenderen in de verdere toekomst die na ons komt?
We wensen onze overleden dierbaren het eeuwig geluk toe. Alle culturen met hun cultus rondom dodenverering doen dat. Dat het goed gaat met onze overledenen, is de wens voor iedere dode die we lief hebben gehad.
Eeuwigheid noemen we de tijd na de dood. Dit is een tijdsaanduiding, maar tijd bestaat niet meer. De aardse wetten en wetmatigheden van ons stoffelijk lichaam zijn weg. Geen tijd, geen hoogte, geen diepte, geen breedte.
Wat gebeurt er als iemand sterft? Eerst kun je het lichaam nog kussen en aaien en voel je de warmte. Het verkilt, het lichaam wordt koud.
Wat gaat eruit? Warmte, energie, adem, de geest. Misschien keert die terug naar de oerenergie, de oeradem, oergeest, die we Jahweh, Allah of God noemen? Is dat je levensverhaal misschien?
Ons christelijk geloof is een verrijzenisverhaal.
Hoe kun je dat christelijk geloof verstaan?
De Man van Nazareth, Jezus de Messias, zegt: "Ik ben de verrijzenis en het leven; wie gelooft in mij, zal leven, ook al is ben je dood. Geloof je dat?"
Ja, geloven we dat?
Geloven we dat?
Moeilijk.
Hopen dat we niet tegen een muur aanlopen.
Als God dan bestaat, wat ik af en toe - soms heel even - ervaar, zou hij of zij ons dan veroordelen? Geen God van de wraak, geen God van vergelding.
God 'kent' ons, ons zitten en ons staan, onze diepste gedachten. Dat is een enorme troost: weten dat iedere mens kostbaar is in de ogen van God.
God is liefde en waar liefde is, daar is God.
God, de barmhartige. De naam die God krijgt van mensen en die mij het meest boeit is de prachtige naam: de barmhartige.
Dat we verzinken in het oergevoel van veilig geborgen zijn en teruggekeerd zijn in de schoot van de schepping en de schepper of zo iets.
De troost dat God mannelijk en vrouwelijk is en niet een kerel met een lange baard op een troon, om te oordelen levenden en doden!
Misschien is het: zijn in de diepste stilte wat we hier af en toe ervaren in de stilte van de liefde.
Ik weet het niet, want geen oog heeft het gezien en geen oor heeft het gehoord.
Rogier 't Hoen


Naar www.kapucijnen.com

Meditaties rond bidden


Elke dag een spreuk, 40 dagentijd 1
Elke dag een spreuk, 40 dagentijd 2
Elke dag een spreuk, 40 dagentijd 3
Advent
Advent 2
Allerzielen
Begrafenislied
bidden
Blijf bij mij
De blokfluit
Brand
Dokwerker
Doopgebed voor kinderen
De droom
Eendagsvlieg
Zo maar even
Kleine Zusters
Gebed
Geen plaats voor hem
God geeft hoop
Heer, haast u
Heilige letters
Hemelvaart 1
Hemelvaart 2
Kerstliedje
Kinderen
Kinderrouw
Leven is...
God is liefde
Loslaten
Loslaten 2
Wees gegroet, Maria
Neem de tijd
Optimisme
Het pakketje
Water
Stem
Taal van het hart
Uittocht
Zegen
Zegen dit huis

Meditaties over andere thema's


Antonius
Bidden
Bijbel
Clara
Franciscaans
Gedichten
Islam
Kapucijns
Mensen
Mieke van Baal
Sociaal
Vrede