Maandbericht

Maandbericht provinciaal december 2016

Beste broeders en zusters,
Het grootste deel van november ben ik ziek geweest, zonder dat het duidelijk werd wat daarvan de oorzaak was. Ik heb daardoor het bezoek van de generaal en Pio Murat helaas moeten missen.
Nu voel ik me beter. Het is het december en we naderen het Kerstfeest. Het feest van het Licht dat in de wereld is gekomen.
Als ik om me heen kijk, is daar nog weinig van terecht gekomen.
Strijd in het Midden-Oosten met de verschrikkelijke beelden uit Aleppo en uit de gebieden waar de IS de macht in handen heeft. Ik zie een steeds grimmiger sfeer tussen Rusland en de rest van Europa. In ons eigen land de opkomst van de populistische partijen. Daarbij verzinken de problemen van onze Nederlandse kapucijnen in het niet.
Maar voor ons zijn die belangrijk. We vernamen dat de Congregatie voor de Religieuzen niet akkoord is gegaan met ons verzoek om niet vier, maar slechts twee raadsleden in het provinciaal bestuur te kiezen. We moeten een provinciaal en vier broeders kiezen die het bestuur vormen, om provincie te kunnen blijven. Dit kunnen we niet meer. Ons generaal bestuur heeft hier begrip voor. Het kwam met het voorstel dat wij een generale custodie zouden gaan vormen. Dat wil zeggen: een custodie die rechtstreeks onder de generale overste valt. We krijgen dan een eigen Nederlandse custos en we worden niet afhankelijk van een andere provincie.
Na gesprekken in Den Bosch, Tilburg en regio Oost bleken de meeste broeders met deze oplossing in te kunnen stemmen. De eerste custos en de twee kapucijnenraadslieden worden door de generaal benoemd. Wij kunnen hier in de lente een voordracht voor doen. Dit zal het onderwerp zijn van de provinciedag van 12 januari 2017 in Tilburg.
Deze ingrijpende verandering voor onze provincie is een consequentie van ons kleiner worden. We weten al lang dat ons kapucijnenideaal jonge mensen niet zo aanspreekt dat ze zich aansluiten bij onze broederschap. We zijn een heel oude gemeenschap geworden. De jongsten van ons zijn bijna zestig. Onder de zeventig hebben we nog maar een handjevol broeders. Enkele provincies in Noordwest-Europa proberen voornamelijk uit India jonge broeders te krijgen. Maar als ik de grote cultuurverschillen zie, denk ik dat dit geen goede oplossing is. Zo gaan wij verder als oude, krimpende provincie.
Dit is geen reden is om neerslachtig te worden. We hebben voor de mensen veel betekend. Ook nu nog betekenen wij veel voor allerlei mensen. Al zijn we oud, we mogen ons bewust blijven van onze waarde.

Met Kerstmis is het Licht in de wereld gekomen. Dat geeft ons een bijzondere verantwoordelijkheid. Als we de wereld beter willen zien worden, zullen we daar zelf aan moeten werken. Dat is wat we kunnen doen. Ik kan een ander niet veranderen. Ik kan er ook niet voor zorgen dat een ander werkt aan een betere wereld voor iedereen. Dat kan ik alleen zelf doen. We hopen dat anderen meedoen.
Dat wil ik met Kerstmis vieren. God heeft ons onze eigen weg gewezen. Aan ieder van ons de vraag: gaan wij die weg?
De drie wijzen uit het Kerstverhaal staan symbool voor alle mensen die het wagen om hun ster te volgen. Durven wij het aan om onze ster te volgen?

Ik wens jullie een Zalig Kerstmis en een goed 2017.

Broeder Gerard Remmers, provinciale minister