Maandbericht

Maandbericht januari 2016

We begonnen 2016 met nieuwe mogelijkheden voor iedereen. Op de eerste plaats voor onze medebroeder Sjef van Laarhoven. Op 3 januari nam hij afscheid nam als pastor in Biezenmortel. Het was een warm en hartelijk afscheid van de mensen daar. Met zijn vertrek nadert voor ons als kapucijnen het definitieve afscheid van Biezenmortel. Richard van Grinsven blijft er zijn kerkkoor trouw dirigeren.
Begin januari was er een bestuursvergadering en daarna een fijne studiedag in Tolkamer. We hebben enkele belangrijke thema's besproken en ons eigen functioneren geëvalueerd.

De rest van de maand hebben Jo Veldkamp en ik een bezoek gebracht aan Chili. Dat was een heel bijzondere ervaring. De reis begon niet goed voor mij. Een dag voor vertrek voelde ik me steeds koortsiger worden. Bij aankomst in de hoofdstad Santiago constateerde een dokter voorhoofdsholteontsteking. Gelukkig ging het de volgende dag al een stuk beter.
Ad de Vet liet ons die dag in Santiago het mooie, gezellige centrum zien. Het grote Plaza de Armas met de kathedraal, het paleis van de president, drukke winkelstraten. Een prima metrosysteem en achttienduizend taxi's houden het verkeer gaande. We zijn nog even naar de dierentuin geweest, die prachtig op een helling gelegen is.

Hierna reisden we naar onze eigenlijke bestemming in het zuiden. We vliegen naar Osorno, de provinciehoofdstad. Het landschap is hier schitterend, veel minder droog en dor dan ik me had voorgesteld. Het heeft iets van een mengeling van Oostenrijk en Toscane. De grond is wel heel arm en weinig vruchtbaar. Onze medebroeders hebben samen met de Penitenten en de broeders van Heerlen, hier een geweldig werk verzet.
Het doel van ons bezoek aan Chili is te zien hoe onze medebroeders hier leven en werken. Daar krijgen we alle gelegenheid voor. Duidelijk is dat Ad de Vet en Theofoor de Jeu andere accenten leggen. Theofoor is iemand van het gebed en de Bijbel, terwijl Ad meer op actie is ingesteld. Beiden zijn op hun eigen manier heel authentiek bezig.
Ik vraag mij soms af of dit nog iets met missie te maken heeft. De inlandse bevolking is immers al honderden jaren Christen. Maar je kunt missie breder zien: Ad en Theofoor doen hier werk waar je geen Chileen, al dan niet kapucijn, voor krijgt. Ze zijn er gewoon voor de mensen. Zo leven ze, terwijl de toekomst van hun werk erg onzeker is. Steeds meer mensen trekken weg uit de kuststreek, de Costa, de invloed van de Pinksterkerken groeit en de secularisatie neemt ook hier steeds meer toe. Zij houden vol en blijven gewoon hun werk doen. Dat vind ik heel bijzonder en dat noem ik missie.
Nu is het zomer in Chili en is het schitterend. In de winter, wanneer het veel regent en waait en het in de nacht vijf graden vriest, is het allemaal heel anders. Maar ook dan wordt er een beroep op onze medebroeders gedaan. En ook dan staan zij er voor hun mensen. Ik ben geweldig dankbaar dat ik deze broeders mocht bezoeken.
We hebben ook de werken van de Stichting, de Fundación bezocht. Deze Stichting moet ervoor zorgen dat het werk door kan gaan wanneer de laatste kapucijnen en penitenten hier verdwenen zullen zijn. Om de scholen overeind te houden is er de bosbouw, de productie van kaas en een conservenbedrijf. Ook hoopt men op voldoende bijenvolken om een honingverwerkingsbedrijf op te kunnen zetten. En dan is er natuurlijk nog La Voz de la Costa, het radiostation dat nog steeds veel mensen in de Costa bereikt. We vertrouwen dat de Fundación het werk van onze medebroeders en van de broeders penitenten zal continueren.
Veel te snel moeten we weer naar Santiago en dan retour naar Nederland. Als wij thuis komen zal het al februari zijn. Daarom eindig ik met een broederlijke groet, Gerard Remmers, provinciaal



of naar onze homepage