Alfred Everardus Josephus van de Weijer, minderbroeder kapucijn
Geboren: 30 mei 1922 in Dordrecht
Kapucijn: vanaf 30 augustus 1940
Gestorven: 1 oktober 2006 in Tilburg
Alfed was een buitengewoon getalenteerd man, begaafd in woord en geschrift. De veranderingen van het Vaticaans Concilie (1962-1965) -dat hij als journalist versloeg- hebben hem diepgaand veranderd. Hij stond aan de wieg van de Mariënburgvereniging en als overste van de Nederlandse kapucijnen aan het begin van de snelle veranderingen binnen de kapucijnen. De openheid die hij in Rome had ervaren, maakte hem tot een eminent getuige van openheid en krachtig geloof. Zijn teleurstelling over de verdere gang van zaken was groot. Als deken van Beverwijk had hij het rond 1980 moeilijk met de feitelijke lijnen die uitgezet werden in de r.-k. kerk. Hij bleef een inspirerend leider die ervoor zorgde dat Gods woord bleef klinken in onze ontkerkelijkte wereld. Hij wist vaak met humor spannende situaties op te lossen en impasses te doorbreken.
Hij schreef veel in allerlei bladen, maar ook voor kapucijnenfeesten en jubilarissen. Het plezier dat hij daarin had, was hem aan te zien.
Een markante persoonlijkheid was hij, machtig in woord en gebaar, groot van postuur, intelligent, innemend en hartelijk. Tegelijk was hij heel nuchter en menselijk. Pijnlijk was het voor hem steeds meer in te moeten leveren, want zijn werk- en geestkracht namen af de laatste jaren. Reëel en zonder angst beleefde hij zijn eindigheid. Hij kon alles uit handen geven en zich overgeven aan God in wie hij een onverwoestbaar vertrouwen had.
Zijn leven en sterven zijn herdacht in de kapucijnenkerk te Den Bosch op 6 oktober 2006.
Moge hij rusten in vrede.
Zie ook de artikelen in
Brabants Dagblad 1
Brabants Dagblad 2
KRO geschiedenis
Katholiek Nederland
Rorate
