In Memoriam
Ton Luchesius Smits
Ton (Luchesius) Smits, minderbroeder kapucijn
Geboren: 3 maart 1918 in Woensel/Eindhoven
Kapucijn: sinds 1937
Gestorven: 17 november 2010 in Tilburg
Begraven: op ons kloosterkerkhof in ’s-Hertogenbosch.
Ton Smits werd in 1944 priester gewijd. Hij studeerde theologie te Leuven waar hij doctoreerde en de magistertitel behaalde in 1956. Vanaf 1949 gaf hij les in theologie aan zijn medebroeders in opleiding.
Hij speelde een belangrijke rol bij de samenvoegingen van de theologische opleidingen van orden, congregaties en de bisdommen van Breda en Den Bosch. In 1964 startte het Gemeenschappelijk Instituut voor Theologie te Tilburg, dat uitgebouwd werd tot de theologische faculteit in die stad. Aan die faculteit doceerde hij systematische theologie als hoogleraar. Hij was er ook vele jaren decaan. Hij was adviseur van de bisschoppen van 's-Hertogenbosch tijdens en na de jaren van het Concilie (1962-1965). Daarnaast was hij gastdocent te Leuven. Hij was lid van de Verkenningscommissie Obermann die adviseerde tot inkrimping van de theologieopleidingen in Nederland.
Hij was actief in verschillende commissies van de orde en vele jaren als lid van het bestuur van het Franciscaans Studie Centrum.
Later kwam hij de christelijke meditatie op het spoor als een weg van verheldering. Hij gaf spreekbeurten, leidde meditatiegroepen en was een veel gezocht raadsman.
Naast zijn bezigheden op wetenschappelijk gebied was Luchesius een vertrouwenspersoon van veel eenvoudige mensen die hem om raad vroegen en die hij in hun nood bijstond.
Tot op hoge leeftijd, ook tijdens zijn ziekte, bleef hij actief nadenken over de mysteries van het leven. Hij was heel dankbaar voor allen die hem hielpen zijn zwakke lichaam te ondersteunen en te verzorgen.
Hij was een hoogstaand, aimabel mens, een fijne broer en oom voor de familie, een inspirerende medebroeder die altijd weer iets nieuws op het spoor kwam. Hij had een brede belangstelling, maar kon ook veel vergeten. Hij was soms een verstrooide professor, maar bleef een beminnelijke en gewone mens, innemend en vriendelijk.
Over zijn doofheid zei hij kort voor zijn dood: “Ik wist niet dat doofheid zoveel eenzaamheid met zich meebracht.”
Hij stierf in ons kloosterverzorgingshuis te Tilburg op 17 november 2010 en ligt begraven bij zijn medebroeders in 's-Hertogenbosch.
Moge hij rusten in vrede.
