Lambertus Cornelis Antonius van de Ven
Geboren: 26 maart 1912 in Udenhout
Kapucijn: vanaf 7 september 1930
Gestorven: 6 maart 2006 in Tilburg
Begraven op het kloosterkerkhof in Tilburg.
Servatius was een man die uiterst nauwgezet een waardige volgeling probeerde te zijn van Franciscus en diens idealen. Daarin ging hij zijn broeders voor als lector moraaltheologie (1941-1964) en directeur in de opleidingstijd (1959-1964). Hij stond een radicaal dienstbaar leven voor, zonder franje en zonder persoonlijke bezitingen.
Hij was een liefdevol mens. Hij kon streng zijn als de franciscaans waarden van eenvoud en soberheid in het gedrang kwamen.
In zijn latere jaren gaf hij ruimte aan broeders die de franciscaanse idealen anders interpreteerden dan hij en nieuwe levensvormen aannamen. Tegelijkertijd was hij daarover vaak teleurgesteld. In zijn hart bleef hij de kapucijn van vóór het Tweede Vaticaans Concilie.
Hij bleef op de hoogte van de nieuwste theologische ontwikkelingen. Vooral het thema dialoog had zijn belangstelling. Zo behoedde hij zich voor een star conservatisme. Hij bleef een eerlijk zoekend mens te midden van alle ingrijpende veranderingen.
Hij was een hartelijk mens, trouw en vol energie. Die heeft hij besteed aan zijn werk als provinciesecretaris, als docent en als gardiaan van het klooster in Den Bosch. Daar woonde hij veertig jaar.
Daarnaast was hij op zijn eerlijke, duidelijke en wijze manier begeleider van talloze religieuzen, leden van gespreksgroepen, priesters en vele anderen.
In zijn laatste twee jaren verbleef hij in Tilburg waar hij de zorg kreeg die hij nodig had. Daar is hij in vrede gestorven op 6 maart 2006.
