Geboren: 1923
Kapucijn: vanaf 1944
Gestorven: 17 augustus 2005 in 's Hertogenbosch
Begraven op het kloosterkerkhof in Tilburg.
Hij was van 1953 to 1993 missionaris in Borneo, Kalimantan Barat, Indonesië.
Cherubien, zo werd hij genoemd, was geen druktemaker, geen type van graag- het- woord- hebben. Hij was geen man van opvallen, geen persoon van trots vertellen wat hij allemaal gedaan had in zijn leven. Cherubien was een stille, bijna teruggetrokken man. De laatste jaren kwam dat ook voor een deel omdat hij slecht hoorde en moeilijk liep. Hij leed daar erg onder. Daarom trok hij zich 's avonds graag terug aan een tafeltje, om alleen of met een ander puzzels op te lossen, de moeilijkste het liefste. De krant las hij op vaste momenten, want hij wilde goed op de hoogte blijven van alles wat er gebeurde.
Ook de tijdschriften uit Indonesië puurde hij uit. Daar lag nog steeds een stuk van zijn hart. Hij was er veertig jaar geweest. Daar had hij iets ondervonden van vrijheid, niet-gebonden zijn, fris leven. Die dingen miste hij in Nederland in het klooster. De vastgestelde regels en tijden drukten zwaar op hem. Hij had graag meer aanspraak en vrijheid gehad en wat losser in het leven gestaan. Vandaar dat hij er regelmatig op uittrok om ergens te gaan logeren of een tentoonstelling te bezoeken.
Een van zijn hobby's was het tijdschriftje K.B. (Kalimantan Barat) dat hij met medewerking van anderen op onregelmatige tijden uitgaf, gevuld met brieven of verhalen van vroeger tijden en hedendaagse ervaringen uit West-Borneo.
Wie door uiterlijke onvolkomenheden en handicaps heen kon kijken, ontmoette in hem een vroom man, die zich beperkte tot de essentie van het geloven: de omgang met de Heer.
Cherubien Hooijschuur is op 17 augustus 2005 ten gevolge van een zwaar hartinfarct plotseling overleden.
