
Piet Broeders, Christophorus, sprak in Helmond zijn plechtige geloften uit. Kort daarna verhuisde hij naar
het kleins seminarie in Voorschoten. Hij verhuisde mee naar Oosterhout in 1954. Daar bleef hij 44 jaar,
totdat in 1988 het seminarie werd opgeheven. Hij was daar bekend en geliefd als Smidje.
Hij was metaalbewerker met veel verstand van hout en meubels.
Zijn handen konden maken wat zijn ogen zagen. Hij was verantwoordelijk voor alle
technische apparatuur. Hij heeft veel zwaar werk verricht. Hij werd door de studenten
ook wel "De man van staal" genoemde,
naar een sterk verhaal over een staalsplinter in zijn vinger dat hij graag vertelde.
In augustus 2003 kreeg hij een herseninfarct. Hij lag weken in coma, en bleef lichamelijk zwaar gehandicapt.
Hij kon alleen nog maar liggen. Tot verwondering van hemzelf en tot vreugde van zijn zeer trouwe familie en de verplegenden, werd zijn karakter
veel vrolijker en liever. Hij kon zingend zijn lot accepteren in het kloosterverzorgingshuis in Korvel/Tilburg.
Hij bleef iets kinderlijks houden, in doen en laten en in geloven en dat was ook zijn kracht.
Hij heeft zich in de jaren in Oosterhout, temidden van de leraren en medebroeders,
mede daardoor staande kunnen houden. Dat hij eigenzinnig was, hield hem overeind, maar maakte hem toen ook eenzaam.
Hij hield graag vast aan het oude en had een intense devotie tot Maria. In de vakanties bezocht hij
alle Mariabedevaartoorden. De laatste jaren vierden de medebroeders eens in de week samen met hem de eucharistie op zijn ziekenkamer waar hij lag.
Dat ontroerde hem en de broeders en zijn familie zeer.
Hij was trots op zijn kloosternaam "Christusdrager". Hij heeft Christus en de last van zijn leven gedragen,
uiteindelijk met aanstekelijke vreugde.
Moge hij rusten in vrede.
of naar onze homepage