Ignatius Petrus J. Breuer

Geboren: 7 oktober 1913 in 's Gravenhage
Kapucijn: vanaf 7 september 1931
Gestorven: 24 juni 2004 in Tilburg
Zijn as is bijgezet op het kloosterkerkhof in Tilburg.
'Ik heb een pracht van een actief ouderwets kapucijnenleven gehad, met een goede eindverzorging.'
Dit zei Ignatius aan het einde van zijn leven.
Zijn actief leven was zeer gevarieerd. Hij begon als een vrije vogel die predikend door het land trok. Hij bleek jonge mensen aan te spreken. Daardoor werd hij aangesteld om te Tilburg het "Don Bosco Werk" op te zetten en uit te bouwen. Daarvan genoot hij. Daarna verricht hij een tijd parochiewerk in IJmuiden en Nijmegen. Vervolgens kwam hij terecht in de zogenaamde categoriale zielzorg: de Utrechtse Technische School in combinatie met een functie als bedrijfspastor te Den Bosch. Later deed hij dergelijk werk in Amsterdam en IJmuiden.
In 1962 maakte hij als boordaalmoezenier een wereldcruise op de "Oranje", een reis waarover hij altijd graag sprak en waarop hij vele vrienden maakte. Daarna gaat hij naar Duitsland , eerst te Mannheim Vogelstang als bouwpastoor. Vervolgens keert hij terug naar Nederland, naar Sluiskil waar hij gardiaan is in het kapucijnenklooster, "zijn glorietijden" noemde hij dat.
Als hij de vijfenzestig nadert en steeds meer problemen krijgt met zijn hart,
trekt hij zich terug in de stilte om te lezen, te bidden, zich te wijden aan het verzamelen van
postzegels met als specialiteit de vredesduif,
en 'om zich voor te bereiden op de cruise naar het andere leven'. Hij bracht zijn laatste jaren door in Rotterdam en later in Tilburg.
Ignatius of liever Iggi, zoals hij zichzelf noemde en graag genoemd werd, was een man met bravoure en met een zeer gevoelige aard. Nu eens was hij uitbundig en ondernemend, dan weer trok hij zich terug in zichzelf om wat hem overkomen was te verwerken. Leidraad bij alles wat hij ondernam en wat hem overkwam, was zijn geloof in de verrezen Heer. Hij karakteriseerde zich ooit als een kleine broeder van Franciscus die de Heer met een brandende paaskaars in de hand volgde naar het nieuwe leven achter de horizon, zoveel mogelijk mensen met zich meevoerend.
Na jaren van liefdevolle verzorging door onze medewerkers is hij in alle rust van ons heengegaan.