In Memoriam

Kapucijnen die zijn overleden in 2019.Engel blaast op bazuin


2019
Wim van Kreij Wim van Kreij, minderbroeder kapucijn
Geboren op 10 april 1938 in Nuland
Kapucijn: sinds 1988
Gestorven op 26 januari 2019 in Tilburg
Begraven: 1 februari 2019 uitvaartdienst in Tilburg en ter aarde besteld op de Gedenkplaats van de kapucijnen in Velp (NB).

Hij was 80 jaar oud en 30 jaar kapucijn.
Wim werd geboren in Nuland op 10 april 1938 en werd priester van het bisdom 's-Hertogenbosch in 1963. Hij trad in bij de kapucijnen in 1988 toen hij 50 jaar oud was. Hij overleed in ons kloosterverzorgingshuis te Tilburg op 26 januari 2019.
Wim van Kreij was priester van het bisdom Den Bosch. Als student was hij al onder de indruk van de eenvoud van de kapucijnen in Biezenmortel. Hij werd kapelaan en godsdienstleraar op verschillende plaatsen. Uiteindelijk werd hij pastoor van de Lidwinaparochie in Tilburg. Daar ontmoette hij weer kapucijnen en omdat hij geen man was van besturen en vergaderingen, bleef hij geboeid door het eenvoudige leven van de kapucijnen.
In 1988 maakte hij zijn noviciaat, ging naar Brussel en Amsterdam, zoals toen gewoon was voor kapucijnen in opleiding. Hij werkte daar als gezinsverzorger. In 1997 ging hij naar Velp. Daar nam hij deel aan het oriëntatiewerk, en hij deed dat bijna tien jaar met overgave en liefde. Toen Wim na een heupoperatie moest revalideren, verhuisde hij naar Tilburg.
Daar bleef hij wonen en hij was een bijzonder prettige huisgenoot. Van werken was steeds minder sprake.
Toen bij hem Alzheimer werd geconstateerd, leverde hij elk jaar meer en meer in. Eind 2018 werd hij onrustig en namen zijn lichamelijke kwalen toe. Daarna is het snel gegaan. Hij overleed in vrede op 26 januari 2019.
Wim was een zoeker van God, een eenvoudig en eerlijk mens, iemand die zijn afkomst niet verloochende en zich geaccepteerd voelde door God die voor hem een Bron van Leven was.

Dat hij mag rusten in de vrede van de Heer van alle goeds.

Arie van Diemen Arie van Diemen, minderbroeder kapucijn
Geboren op 3 februari 1942 in De Vlist
Kapucijn: sinds 1960
Gestorven op 23 januari 2019 in Medan, Sumatra
Begraven: 25 januari 2019 op de begraafplaats van de kapucijnen Sinaksak bij Siantar in Sumatra.

Hij was 76 oud en 58 jaar kapucijn.
Arie werd geboren als Adrianus Evodius van Diemen. Hij had verschillende ooms die kapucijn waren en hij volgde zijn oudere broer Cor als kapucijn, die later als consul beroemd werd in Noord sumatra.
Arie wilde zijn theologiestudie in Indonesië doen. Maar hij moest wachten. Enkele jaren later kreeg hij zijn benoeming en hij vertrok naar Sumatra in 1969. In Pematang Siantar leerde hij in zes maanden overdag het Bahasa Indonesia en 's avonds de eigen taal van de Bataks rond het Tobameer. Hij werkte achtereenvolgens in zeven parochies in het Aartsbisdom Medan.
Hij begon in Pangaruran, daarna in Kisaran, Aek Kanopan (1975-1985), Tebing Tinggi, Jalan Bali, Parapat en vanaf 2007- 2019 in Balige, aan de zuidkust van het Tobameer.
Hij heeft meer dan 48 jaar gewerkt in deze verschillende streken. Arie heeft altijd veel aandacht gehad voor de vorming van kader en leiders. Hij was bezorgd voor de toekomst, wanneer de kapucijnen alles zouden moeten loslaten en overlaten aan zijn Indonesische broeders.
Sinds 1969 was hij verbonden aan het catechetisch vormngsinstituut van de kapucijnen.
Arie hield van de mensen. Hij ging elke ochtend zwemmen in het Tobameer. Hij fietste heel wat af. Hij was altijd aanwezig op kapucijnenbijeenkomsen. Door zijn ferme stem en frisse ideeën was hij een graag geziene predikant voor retraites en bezinningsbijeenkomsten.
In zijn vakanties was hij trouw aan zijn familie en aan de kapucijnen, onder wie zijn klasgenoten. Toch had hij de laatste jaren besloten om niet meer naar Nederland terug te gaan en "in het harnas te sterven".
Dat is hem gelukt. Hij kreeg buikpijn op 21 januari, werd op een dag naar drie verschillende ziekenhuizen vervoerd, en stierf, omringd door veel liefhebbende mensen, op 23 januari 2019 in Medan.
Hij werd begraven op 25 januari op de kapucijnenbegraafplaats Sinaksak bij Pematangsiantar.
Moge hij rusten in vrede.



Mijndert Duivenvoorden Mijndert Duivenvoorden, minderbroeder kapucijn
Geboren op 17 augustus 1927 in Alphen aan den Rijn
Kapucijn: sinds 1947
Gestorven op 18 mei 2019 in Tilburg
Begraven: 24 mei 2019 op de Gedenkplaats van de kapucijnen in Velp (NB), na de uitvaartdienst vanuit de kloosterkerk in Tilburg.
Hij was 91 jaar oud en 71 jaar kapucijn.
Mijndert is geboren in een gezin van twaalf kinderen te Alphen aan den Rijn. Hij wilde als religieus leven en kwam terecht bij de kapucijnen vanwege hun eenvoud en soberheid. In 1947 trad hij in Udenhout in en hij deed zijn plechtige professie in 1952.
Hij woonde in veel kloosters, eerst in Udenhout en daarna in Den Bosch, Helmond, Rotterdam en IJmuiden. Later woonde hij in Breda en Velp.
Hij was op veel plaatsen termijnbroeder, bedelbroeder. Mijndert had goed en snel contact met mensen en heeft zo heel wat bijgedragen aan het welzijn van de kloosters en de orde.
In Breda en Velp was hij lange jaren koster. Bijzonder was de grote collectie engelen- en heiligenbeelden op zijn kamer, als ware het een museum. Overal maakte hij veel vrienden. Hij hield de contacten aan, ook met de hem dierbare mensen die hij op zijn termijntochten had ontmoet.
In Breda en Velp bezocht hij veel mensen in de buurt. Hij werkte hard en zorgde voor een mooie kosterij en een schoon klooster. Ook met zijn familie bleef hij warme contacten houden. De foto's van vele jaren familiegeschiedenis hingen aan de muren van zijn kamer.
Hij verhuisde naar Tilburg na een heupoperatie. Hij bleef daar kleine werkjes doen, waar hij zelf het meest van genoot, zoals het onderhouden van de tuin.
Hij was lid van de bejaardenbond in elke plaats waar hij woonde, hij verzorgde volksdansen, was Sinterklaas en nam deel aan allerlei activiteiten. In 2006 ontving hij in Velp een koninklijke onderscheiding, voor al die goed zorgen voor zijn medemensen.
Hij was opgewekt en actief tot in hoge ouderdom toe. Hij genoot van het leven en hij was een attente broeder die veel van de kapucijnenorde hield.
Zijn laatste maanden waren moeizaam. Op 18 mei 2019 gaf hij tevreden en dankbaar zijn leven terug in de handen van zijn Schepper.
Moge God hem zijn vrede en vreugde geven.


of naar onze homepage