In Memoriam

Kapucijnen die zijn overleden in 2018.Engel blaast op bazuin


2018
Janus Adriaans Janus Jovinus Adriaans, minderbroeder kapucijn
Geboren op 27 december 1928 in Nuenen
Kapucijn: sinds 1948
Gestorven op 8 januari 2018 te Tilburg
Begraven: 13 januari 2018 op de Gedenkplaats Kapucijnen in Velp (NB).

Hij was 89 jaar oud en bijna 70 jaar kapucijn.
Geboortig uit Nuenen, meldde Janus zich aan bij de kapucijnen omdat zijn vader altijd in Helmond bij de kapucijnen ging biechten. Hij kreeg de kloosternaam Jovinus. In 1965 vroeg kapucijn Kan Kampschreur hem om mee te gaan naar Amsterdam en daar een nieuwe vorm van religieus leven te ontwikkelen. Dat heeft hij gedaan en hij heeft het jaren volgehouden. Hij verdiende de kost met het werk in de Plantsoenendienst van de gemeente Amsterdam.
Janus was in die jaren een graag geziene broeder in de Franciscusgemeenschap van vele broeders en zusters in Amsterdam. Zijn eenvoudige hartelijkheid en dienstbaarheid waren bij velen bekend.
Begin 1994 werd Janus lid van de vormingsfraterniteit in Eindhoven. Daar had hij een goede invloed op de nieuwe kandidaten voor kapucijnen, franciscanen en conventuelen uit Nederland en Vlaanderen. Hij was ook blij dat zijn familie op fietsafsand woonde.
In 2003 verhuisde Janus naar velp, waar veel mensen over de vloer kwamen en waar hij kon delen in de activiteiten van de groep. Hij kreeg een eigen stuk tuin dat hij op zijn manier bewerkte. Hij bleef daar met Jacques Wijnen tot 2012 als laatste kapucijnen wonen tot er een nieuwe groep kwam.
In 2012 verhuisde hij naar Den Bosch waar hij mooie jaren beleefde. Toen zijn geheugen achteruit ging, verhuisde hij naar Tilburg, toen duidelijk werd dat de toekomst van het klooster in goede handen was. Ofshoon zijn geheugen meer en meer afnam, typeerde hij het met eem glimlach: "Het meeste is er al uit voordat het erin komt.."
Een ernstige ontsteking aan de alvleesklier maakte plotseling een einde aan zijn vruchbare leven. Hij overleed op 8 januari in een ziekenhuis in Tilburg.
Moge hij rusten in vrede.

Yeri MelisJeremias Kees Melis, minderbroeder kapucijn
Geboren op 24 april 1938 te Helvoirt
Kapucijn: sinds 1956
Overleden op 13 maart 2018
Begraven: op het kapucijnenkerkhof in Singkawang, Borneo.
Cornelis Wouterus Maria Melis was een stille jongen. Hij werd kapucijn en ontving de kloosternaam Jeremias, die later in Indonesië werd afgekort tot Yeri. Na twee jaar speciale missiecursussen ging hij in 1965 naar Borneo. Hij kwam daar terecht in de parochie van Pusat Damai, Centrum Voor Vrede. Al na een half jaar kreeg hij een benoeming voor Njarumkop. In 1967 werd hij pastoor in Sanggau, toen hij naar Jemonko vertrok. Van 1980tot 2010 was hij pastoor in Menjalin. de laatste 8 jaar woonde hij in Singkawang, meer naar het noorden aan de westkust.
In de eerste jaren was hij pionier in een streek zonder wegen. Hij liep in die tijd voortdurend op blote voeten zoals de Daja's deden. Tijdens zijn eeste verlof in Nederland bleef hij twee weken in een ziekenhuis om de vergroeiingen aan zijn voeten en tenen te verhelpen.
Hij beleefde de wereld vanuit het perspectief van de bevolking, vooral toen er steeds meer oerwoud gekapt werd ten behoeve van de oliepalmplantages. De oliepalm brengt veel geld op, maar de bodem raakt erdoor zo uitgeput, dat er daarna geen enkel ander gewas kan groeien. Hij is jarenlang namens de kapucijnen en namens de bisschoppen vertegenwoordiger geweest van de ecologische krachten, door voorlichting en organisatie. Hij was de voorvechter van een schoon milieu. Daarin lagen zijn passie en zijn kracht. Daaraan heeft hij jarenlang zijn energie gegeven.
De laatste jaren had hij al zijn functies ocvergedragen aan Indonesische mensen. Zijn hart bleef kloppen voor de arme boeren die kapot werden gemaakt door de grote bedrijven die de oliepalm cultiveerden.
Begin 2018 liet hij zijn familie weten dat hij niet meer naar Nederland zou komen. Hij gaf daarvoor geen reden op. Eind februari 2018 werd hij met vreselijke benauwdheid in het ziekenhuis in Pontianak opgenomen. Hij is door de kapucijnenbroeders bijzonder goed verzorgd. Vandaar gign hij naar een beter ziekenhuis in Kuching, Maleisië. Daar vertelden de doktoren hem na drie dagen dat ze niets konden doen. Thuisgekomen in Singkawang overleed hij na enkele dagen op 13 maart 2018. Op 15 mart is hij onder overweldigende belangstelling Ter aarde besteld.
Op 24 maart hebben de familie en de kapucijnen hem in een speciale liturgie herdacht in de kapucijnenkerk in Tilburg-Korvel. Een nicht hield een indrukwekkende herdenkingsrede.
Moge hij rusten in vrede.

Rein Gosewinus LommeRein Gosewinus Lomme, minderbroeder kapucijn
Geboren: 26 augustus 1926 in Sint Anthonis
Kapucijn: sinds 1944
Overleden: 15 juli 2018 in Tilburg
Begraven: 20 juli op ons kloosterkerkhof te Tilburg-Korvel

Rein Lomme was een vriendelijke medebroeder die niet gemakkelijk te doorgronden was. Hij was intelligent en pastoraal bewogen en tegeljkertijd erg gesloten. Hij heeft in Borneo, Indonesië, tijdens de bloedige onlusten ingrijpende dingen meegemaakt. Die hebben er aan toe bijgedragen dat hij vervroegd naar Nerderland is teruggekeerd.
Hij kwam tot rust in de Fatimaparochie in Nijmegen. Daar heeft hij graag en lang gewoond als een gastvrije pastor. Daar ontstonden zijn pastorale columns die hij schreef voor Met Kap en Koord, later samengebracht in zijn bundel Pastorale.
Rein was erg aanplaats en tijd gebonden.Hij zag op tege nveranderingen. In de kapucijnenprovincie zag je hem zelden. Hij bleef op afstand zeer meelevend.
In zijn goede jaren bezocht hij zijn familie trouw elke zondag. Die verwende hem, zoals ook zuster Maria Wolfkamp deed. Zij heeft jarenlang op de pastorie voor hem gezorgd en lief en leed met hem gedeeld. Tot het laatst onderhield hij contact met haar.
Rein Lomme werd zorgbehoeftig, ging naar Den Bosch en kwam daarna naar Tilburg. Ook daar was hij veel op zichzelf. Hij vond het moeilijk om afhankelijk te zijn.
Taalgevoelig als hij was, heeft hij erg genoten van de geschriften van Huub Oosterhuis. We eindigen met een tekst die Rein dierbaar was:
God weet komt het goed - een rechtvaardige wereld waar niet de dood heerst.
Moge hij rusten in vrede.

of naar onze homepage