In Memoriam

Kapucijnen die zijn overleden in 2017.Engel blaast op bazuin


2017
Valentius van der Putten Valentius van der Putten, minderbroeder kapucijn
Geboren op 20 mei 1929 in Drunen
Kapucijn: sinds 1949
Gestorven op 27 februari te Denekamp
Begraven: 4 maart 2017 op de Gedenkplaats Kapucijnen in Velp (NB).

Hij was 88 jaar oud en 68 jaar kapucijn.
Wim, Wilhelmus Johannes Maria van der Putten, was 20 toen hij intrad bij de kapucijnen. Hij kreeg de kloosternaam Valentius. In 1957 werd hij benoemd voor het werk aan de geloofsvorming "Via Pacis" in Enschede. Daar werd hij in 1961 priester gewijd. Hij heeft vanaf 1957 in Twente gewoond: het grootste deel van zijn leven in Enschede en de laatste jaren in Denekamp bij de zusters van Denekamp, waar samen met broeder Gerbert Goossens heeft gewoond.
Hij was een pastor, een zachtaardig mens, met een groot gevoel voor wat mensen moeten meemaken. Lange jaren is hij pastor geweest in de Ariënshuizen in Enschede en Glanerbrug. Hij maakte daar mee hoe een overzichtelijk en nabij Ariënstehuis werd omgevorm tot een modern verzorgingshuis. Duizenden mensen heeft hij gekend en begeleid.
Bij de vuurwerkramp in Enschede was hij een van eersten die geestelijke bijstand verleenden.
Zijn voorliefde ging uit naar Lourdes-bedevaarten. De laatst tien jaar is hij vaak naar Medjugorje gegaan, in 2016 voor het laatst, toen het reizen al bijna niet meer mogelijk was.
Hij was zeer vroom en precies op alle dingen, geestelijk en materieel. De vier grote waarden in zijn leven waren zijn priesterschap binnen de kapucijnenorde, zijn familie en de devotie tot Maria.
Hij heeft gewoekerd met zijn talenten. De laatste weken verlangde hij naar de dood, die hem opnam op 27 februari 2017.
Moge hij rusten in vrede.


Marcus LoomanMarcus Jan Everardus Looman, minderbroeder kapucijn
Geboren op 29 oktober 1929 te Didam
Kapucijn: sinds 1948
Overleden op 11 juli 2017
Begraven: op het kloosterkerkhof in Tilburg.
Jo/Jan Looman werd op 29 oktober 1929 geboren te Didam. Hij leerde de kapucijnen in Babberich kennen en ging naar het seminarie in Langeweg. In 1948 werd hij kapucijn en kreeg als kloosternaam Marcus. Hij werd in 1955 priester gewijd. Na zijn studie sociale geografie te Utrecht werd hij leraar Aardrijkskunde in Oosterhout.
Bij zijn wetenschappelijk onderzoek in de missie van Tanzania kwam hij in aanraking met de Zwitserse kapucijnen. Daar werd hij gegrepen door de taak van missionaris.
Hij ging naar Sumatra, Indonesië, en werd leraar Aardrijkskunde aan het seminarie van Pematang Siantar bij Medan tot 1988, maar gaf ook Latijn en Engels. Vervolgens werd hij geestelijk leidsman van jong geprofeste kapucijnen.

Marcus heeft altijd veel aandacht besteed aan de franciscaanse spiritualiteit. Hij verdiepte zichzelf en bleef studeren om beter te kunnen begeleiden. Hij volgde cursussen in de Filippijnen en in Amerika. Hij gaf zeer veel retraites, lessen en bezinningsdagen. Vanaf 1980 werd hij de begeleider van de jonge kapucijnen die theologie studeerden. Hij stond aan de wieg van het franciscaans bezinningscentrum Kamerino in Naga Huta bij Medan. Er werd daar eveneens een nieuw postulantenhuis gebouwd.
Daar woonde en werkte Marcus van 1995 tot 2001. Toen kreeg hij een groot herseninfarct. In april 2001 kwam hij naar Nederland voor behandeling en revalidatie.

Marcus Looman was een evenwichtige, rustige, prettige en serieuze kapucijn de zich beminnelijk maakte door zijn inzet en zijn trouw en zijn liefde voor de broederschap. In de laatste jaren namen zijn beperkingen toe en leefde hij op de achtergrond in de communiteit van Tilburg. Hij accepteerde gelovig en zonder klagen zijn beperkingen en groter wordende afhankelijkheid. Voor zichzelf had hij een strikte dagorde. Hij vulde zijn dagen, zoals hij zei, "Voor het aanschijn van de Heer".
Marcus stierf in Tilburg geheel voorbereid op 11 juli 2017, op het einde van de nacht dat hij in het ziekenhuis werd opgenomen.
Dat hij nu mag leven in de liefde van God.

Harold Holierhoek Harold Frits Holierhoek, minderbroeder kapucijn
Geboren op 10 december 1929 in Voorburg
Kapucijn: sinds 1949
Overleden op 1 augustus 2017
Begraven: op het kloosterkerkhof in Tilburg.

Frits werd geboren in Voorburg. Hij was banketbakker van zijn vak. In 1949 werd hij kapucijn en kreeg als kloosternaam Harold. Hij werd opgeleid tot kok gezien zijn beroep als banketbakker.
De eerste jaren was hij actief in verschillende huizen zoals Udenhout, Helmond, Eindhoven en Tilburg. In 1965 werd hij kok in Nijmegen-Wolfskuilseweg.
In Nijmegen deed hij ook huishoudelijke taken en hij is vele jaren financieel administrateur van het huis geweest en vanaf 1969 was hij lid van het huisbestuur.
Bijzonder was zijn zorg voor de tuin in Nijmegen. Elke zomer was deze een lust voor het oog van de bewoners en de vele bezoekers.
Toen het klooster in 2006 gesloten werd, ging Harold - na 40 jaar kok geweest te zijn in Nijmegen - naar Babberich, als kok voor een kleine groep broeders.
Harold was van nature geen spraakzaam man, eerder rustig en gelijkmoedig. Als zijn mening werd gevraagd, kon hij goed verwoorden wat er in hem omging. Hij hield bij wat er in de wereld speelde.
Harold was graag dienstbaar aan de broederschap, maar hij kon ook goed alleen zijn. 's Zomers genoot hij van de natuur vanuit de caravan in Maaseik (B), hij fietste en wandelde veel en zag er altijd gezond uit.
Toen het huis in Babberich werd gesloten, verhuisde hij in 2014 naar Tilburg. Daar onderging hij in 2015 een darmoperatie vanwege een kwaadaardige tumor. Een jaar later waren er complicaties en volgde er een nieuwe operatie. Het proces ging alsmaar verder. Door zijn drang om te leven en vooruit te kijken kon hij blijven wandelen en fietsen tot het laatste toe.
Hij overleed op de avond van 1 augustus 2017 in Tilburg. Daar werd hij op 5 augustus begraven.
Dat hij nu mag leven in de liefde van God.

of naar onze homepage