In Memoriam

Kapucijnen die zijn overleden in 2014.

2014
Adrian KimenaiAdriaan Kimenai, minderbroeder kapucijn
Geboren op 29 juni 1919
Gestorven op 24 januari 2014 in Tilburg
Begraven: 30 januari 2014 op kloosterkerkhof in Tilburg.

Adriaan, thuis Jos genoemd, vertrok in 1961 naar Canada als kapucijn. Hij werd leraar wiskunde op het seminarie. In 1986 werd Canada van custodie een provincie.
Hij was pastoor in Mount Pearl (Newfoundland), in de parochie St. John, van 1974-1986. Daar is hij erg gelukkig geweest. Bij de opening van de kerk zei hij: "Jullie zijn de kerk." De arme vissers van de parochie werden ook afgebeeld op een afbeelding van het Laatste Avondmaal.
Daarna werd hij pastor in Blenheim, waar als ook begonnen was als leraar. Hij woonde daar in een kleine internationale communiteit.
Hij werd bemind en hij was beminnelijk en zachtaardig. Hij bleef tot op hoge leeftijd studeren en werd geacht om zijn grondige kennis. Toch was hij vaak onzeker in zijn leven en zijn geloof en kwam hij moeilijk tot beslissingen.
Terug in Nederland, 2007, vanwege zijn afnemende gezondheid, werd hij een aangename medebroeder in Den Bosch en daarna in Tilburg. Hij bezocht wekelijks zijn familie.
Uiteindelijk werden de wandelingenkortter, de bezoeken spaarzamer en hij werd afhankelijk van de zorg van de verpleegkundigen.
Hij is langzaam uitgedoofd, een zoeker die nu zijn antwoorden en zijn plaats heeft gevonden.
Moge hij rusten in vrede.


Servus GiebenServus Hendricus Johannes Gieben, minderbroeder kapucijn
Geboren op 23 september 1924
Gestorven op 5 februari 2014 in Tilburg
Begraven: 10 februari 2014 op kloosterkerkhof in Tilburg.

Servus werd kapucijn in 1942: hij was 71 jaar kapucijn en 64 jaar priester. Na zijn studie in Rome werd hem in 1953 gevraagd om lid te worden van het Historisch Instituut. Dat is hij gebleven tot 2013. Vanaf 1970 was hij ook directeur en tezelfder tijd beheerder van het Franciscaans Museum in Rome.
In het bijzonder heeft hij zich gespecialiseerd in de franciscaanse iconografie en daarover veel gepubliceerd.
In 2013 ging hij, na een val, korte tijd naar Centocelle in Rome en vervolgens naar ons Kloosterverzorginghuis in Tilburg. De overgang heeft hij zo goed mogelijk gedragen. Het viel hem niet mee, na 63 jaar Rome. Hij werd zwakker en is plotseling overleden op 5 februari 2014.
Hij was een geleerde wetenschapper en tegelijk als kapucijn een hartelijk en eenvoudig mens. Hij was kenner van Robert Grosseteste (tijdgenoot van Franciscus) en andere franciscaanse meesters. Vanaf 1970 werd hij allengs bijzonder kundig in de franciscaanse iconografie en verwierf zich daar internationale faam en erkenning. Hij heeft ontelbare artikelen gepubliceerd.
Hij was aan Rome gehecht. Elk jaar brak hij daar enkele weken uit en bezocht zijn familie en medebroeders in Nederland.
Servus Gieben was een intelligente doorzetter, die met hart en ziel zijn taken heeft volbracht, op gebied van wetenschap, kunst en pastorale zorg op de zondagen. Aan al deze zaken beleefde hij zelf een diepe vreugde.
Moge hij rusten in vrede.



Gonzalvus SnijdersGonzalvus Snijders, minderbroeder kapucijn
Geboren op 23 september 1924
Gestorven op 5 februari 2014 in Tilburg
Begraven: 10 februari 2014 op kloosterkerkhof in Tilburg.

Huub Snijders werd priester gewijd in 1950 en studeerde daarna in Rome kerkelijk recht. In 1956 vertrok hij naar de missie van Sumatra en werd de leider van de priesteropleiding.
Vele jaren gaf hij les in de theologie en het kerkelijk recht. Hij kreeg bestuurlijke functies: hij was eerst superior en later de eerste provinciale minister van de nieuwe Indonesische kapucijnenprovincie van 1976 tot 1985.
Van 1984 tot 1995 was hij rector van de katholieke universiteit van Medan.
In 1998 kwam hij definitief terug naar Nederland en woonde in Tilburg.
Het laatste jaar ging hij sterk achteruit naar geest en lichaam. Hij stierf op 6 maart 2014.
Gonzalvus was een markante persoonlijkheid, groot van postuur, graag aan het woord, nieuwsgierig en nadrukkelijk aanwezig. Intelligent was hij, maar toch had hij na zijn terugkeer moeite om de politieke en kerkelijke situaties in Nederland te doorgronden. Die overgang was zwaar en moeilijker dan hij gedacht had.
Hij had graag mensen om zich heen, daarom miste hij zijn contacten van Indonesië en zijn familie werd steeds kleiner. Als zijn broer en medebroeder Piet/Adelbert op vakantie was leefde hij op; dan beleefde hij ook fijne maanden.
Gonzalvus was altijd wat vergeetachtig, kwam zelden ergens op tijd. In het laatste jaar werd dat veel erger.
Hij was graag in de communiteit van de Korvel en was heel dankbaar voor de goede zorgen om hem heen. Hij heeft grote verdiensten bij de opbouw van de orde en de kerk op Sumatra.
Hij was vriendelijk en broederlijk in de omgang en had een voorzichtig oordeel.
Dat hij mag rusten in de vrede van de Heer van alle goeds.


Eulogius Ventevogel Geboren: 20 september 1926 te Vlissingen
Kapucijn: vanaf 1946
Gestorven: 24 oktober 2014 in Tilburg
Begraven: op het kloosterkerkhof aldaar

Pieter J. Ventevogel werd geboren te Vlissingen in een protestants gezin. Toen de katholieke kerk hem aantrok en hij kapucijn wilde worden, was zijn familie daar begrijpelijk niet gelukkig mee. Maar Piet wilde graag worden wat zijn hart hem ingaf en dat heeft hij doorgezet.
In 1946 trad hij in bij de kapucijnen in Udenhout. Hij werd opgeleid tot kok. Hij werkte als graag geziene kok in de kloosters van Den Bosch, Tilburg en 20 jaar lang in de Poirtersstraat te Tilburg. In Breda was hij ook 22 jaar actief als koster en portier. In 2001 kwam hij naar Tilburg omdat zijn lichaam zwakker werd. Daar overleed hij op 24 oktober 2014 en daar is rust hij ook bij zijn medebroeders.

Euloog was een fijnzinnig en verstandig man die heel rustig, maar zeer opmerkzaam, bescheiden en wijs door het leven ging. Hij was een man met een grote dienstbare inzet zonder op te vallen: plichtsgetrouw, attent en devoot. Een man van gebed de hele dag door. In zijn vrije tijd zat hij graag achter het orgel om zo biddend bekende liederen te spelen; vooral Marialiederen, psalmen en hymnen ter ere van het H. Sacrament hadden zijn voorkeur. Hij vertelde dat kapucijn Lebuinus hem het orgelspelen had geleerd. Hij was toen al oud.
De laatste jaren ging hij zachtjes achteruit en was hij vaak erg moe vanwege een versleten hartklep; hij kon niet geopereerd worden omdat zijn al gehele conditie daarvoor te broos was.
Euloog was een tevredenen beminnelijk mens die wijze woorden sprak, die getuigden van mensenkennis. Hij was blij met zijn roeping als kapucijn en heel dankbaar voor de verzorging die hij de laatste jaren in Tilburg ontving. ‘Je kunt nergens beter wonen’, zei hij dan.
Moge hij rusten in vrede.

Op 27 oktober vonden de uitvaart en de begrafenis plaats in de Tilburg-Korvel.



Kees Kusters Geboren: 15 december 1922 te Heerlen,
Kapucijn: vanaf 1943 tot 1962
Gestorven: 15 november 2014 in Tilburg
Begraven: op het kerkhof in Oss

Cornelis Wilhelmus Kusters werd geboren in Heerlen, maar hij groeide op in Rosmalen. Toen hij 21 jaar was, in 1943, trad hij in bij de minderbroeders kapucijnen. Hij kreeg de kloosternaam Zenobius. Hij woonde en werkte in verschillende kloosters als tuinman, portier en hulp in de huishouding.
In 1962 maakte hij een andere keuze en trouwde later met Willemien de Bijl. Ze woonden in Oss. Hij werkte als timmerman in de bouw. Ze kregen tot hun spijt geen kinderen. Samen hebben ze uitstekend gezorgd voor zijn schoonvader die 107 jaar is geworden.
Kees was een stoere en krachtige man, belangstellend, niet altijd even vriendelijk in de omgang. In zijn parochie heeft hij zich na zijn pensionering verdienstelijk gemaakt als acoliet, vooral bij uitvaartdiensten.
Hij onderhield veel contacten met de kapucijnen, vooral via het klooster in Velp. In 2011, toen hij een herseninfarct kreeg en hij al geruime tijd alleen was na de dood van zijn vrouw, is hij verhuisd naar ons kloosterverzorgingshuis in Tilburg. Daar heeft hij drie en een half jaar tevreden en dankbaar temidden van zijn broeders kapucijnen gewoond. Hij overleed op 15 november 2014, opgeleefd naar lichaam en geest.
Moge hij rusten in vrede.

of naar onze homepage