In Memoriam

Kapucijnen die zijn overleden in 2011.


Herman VeldhuisHerman Veldhuis
Herman Hendrikus Bernardus Veldhuis (Crescentianus) Veldhuis, minderbroeder kapucijn
Geboren: 27 december 1924 in Enter
Kapucijn: sinds 1945
Gestorven: 20 maart 2011 in Tilburg
Begraven: op ons kloosterkerkhof in Tilburg op 25 maart 2011.

Herman Veldhuis werd kapucijn, net als zijn oudere broer Jan. Na zijn priesterwijding in 1952 begon hij een lange serie van pastorale functies op verschillende plaatsen. De eerste jaren was hij predikant van volksmissies en parochieretraites. Vervolgens was hij samen met zijn broer verbonden aan het kapelwagenwerk in Duitsland. Hij deed dat met een groot hart en vasthoudend enthousiasme.
Deze bijzondere soorten van zielzorg hielden op te bestaan. Hij werd toen pastor in verschillende parochies, zoals in Breda, Borne en Oosterhout. Ten slotte was hij assistent in de verzorgingshuizen De Doelen en Buurstede.
Toen in 1998 de communiteit werd opgeheven, verhuisde hij naar Tilburg.
Hij was een echte Tukker, rechtlijnig en eigenwijs. Hij had sterke voorkeuren, voor mensen, maar ook voor visies en opvattingen. Hij was wat stug in de omgang, waardoor hij niet altijd de gevoelens van anderen kon begrijpen.
Hij leefde op zijn eigen manier mee in vreugde en verdriet van veel memsen. Hij had een zeer goed geheugen en hield de verjaardagen in familiekring bij. Hij had aandacht voor de vele familieleden en leefde met hen mee.
Hij was ook in de broederschap veel op zichzelf, zeker na een hersenbloeding. Toch stond zijn deur altijd voor iedereen open.
Hij leefde zijn eigen leven en werd de laatste jaren in ons Kloosterverzorgingshuis steeds kortademiger. Hij liep moeilijk, maar vond het moeiijk de hulp van een rollator te aanvaarden. Toen hij dat accepteerde, kon hij eigenlijk al niet meer, en kwam hij in een rolstoel terecht.
Hij was klaar voor de dood en ontving deze met open ogen, als een echte Tukker.
Hij stierf in ons kloosterverzorgingshuis te Tilburg op 20 maart 2011.
Moge hij rusten in vrede.

Venantius de LeeuwVenantius de Leeuw
Venantius Antonius de Leeuw, minderbroeder kapucijn
Geboren: 20 augustus 1917 te Laren NH.
Intrede bij de kapucijnen: 8 september 1936
Gestorven: 4 april 2011 te Tilburg.
Begraven: 9 april 2011 op het kloosterkerkhof van de kapucijnen te Tilburg.

Kapucijn Venantius de Leeuw kwam uit een oerdegelijk katholiek geslacht in Laren NH. Zijn moeder was de laatste die in Larense klederdracht liep.
Hij wilde missionaris worden. Maar omdat hij een briljant verstand had, studeerde na zijn priesterwijding in 1943 in Leuven en in Rome. Hij werd bijbelexegeet en schreef een tweede proefschrift over de Dienaar van Jahweh zoals Jesaja die beschreef. Hij werd lector in Udenhout aan de eigen kapucijnenopleiding. Die jaren, 1950 - 1967, noemde hij zijn 'saaie jaren'.
Hij was allerminst saai. Uit die tijd stammen zijn juweeltjes, de drie deeltjes van Bladerend in de bijbel, geÔllustreerd door Jan Philippus. Hij was tegelijkertijd assistent in de Marcusparochie in Oisterwijk.
Toen de seminaries van veel orden en congregaties samengevoegd werden en er dus een te ruime aantal docenten was, kreeg hij geen benoeming aan het nieuwe Gemeenschappelijk Instituut voor Theologie in Tilburg. Het was een teleurstelling.
Het kwam hem ook wel goed uit, omdat de moderne tijden zich al aandienden en hij zich daar moeilijk in kon vinden. Toen hij 52 jaar oud was, maakte hij de overstap naar umatra, IndonesiŽ, om daar in Siantar bijbellessen te gaan geven. Hij leerde de nieuwe taal, -hij kende er al 10 - en begon aan een periode die hij zijn mooiste jaren noemde. Vrienden uit Laren die hem daar bezochten toen hij enkele jaren in een dorp op een pastorie zat, zagen daar een stralende kapucijn, die niets meer had van de somberheid, die hem had gekenmerkt. Hij werd diep bewogen door de armoede, die soms optrad omdat er weer een oogst was mislukt. Samen met zijn zus Riek heeft hij veel goeds gedaan.
In 1994 kwam hij voorgoed terug naar Nederland. In Den Bosch gaf hij nog enkele jaren les aan het Sint Janscentrum. In 1999 kreeg hij een herseninfarct.
Hij leed aan de crisis in de kerk en de orde. Hij begreep niets van de vele uittredingen en de lege kerken.
In 2004 ging hij over naar ons kloosterverzorgingshuis in Tilburg. Na enkele krachtige jaren is hij daar heel langzaam uitgedoofd. Hij overleed in zijn slaap op 4 april 2011.
Moge de Eeuwige hem rust en vrede geven.

Walfried BeekmansWalfried Beekmans
Walfried Pierre Johannes Maria Beekmans, kapucijn
Geboren: 15 juni 1923 te Helmond.
Intrede bij de kapucijnen: 30 augustus 1948
Gestorven: 3 september 2011 te Tilburg.
Begraven: op het kloosterkerkhof van de kapucijnen te 's-Hertogenbosch.

Pierre werd na de oorlog, na een actieve periode bij het verzet, kapucijn toen hij 25 jaar was. In 1955 werd hij priester gewijd. Zijn eerste werk werd het Via Paciswerk te Enschede. In 1960 volgde hij Valerius als rector van het Rijkskrankzinnigengesticht in Eindhoven, het latere RPI en het huidige psychiatrisch ziekenhuis De Grote Beek. Daar heeft hij tot zijn 65ste jaar gewerkt.
In 1991 werd het Koenraadklooster in Eindhoven opgeheven en hij verhuisde naar Nijmegen waar zijn grote en lange rustperiode begon. Toen ook Nijmegen gesloten werd in 2006 ging hij naar Den Bosch. Na een herseninfarct in 2011 komt hij naar Tilburg voor verzorging. Daar overleed hij op 3 september 2011. Afscheid en begrafenis vonden plaats in Den Bosch op 9 september. Een acoliet die twintig jaar geleden door hem was opgeleid, verrichtte de eerste lezing in de kerk.

Walfried was een bijzonder precies en nauwgezet man; alles werd tot in de kleinste details uitgeplozen en daarom leefde hij zwaar. Een zoeker was hij die probeerde telkens iets nieuws op het spoor te komen. Maar dat vroeg veel van hem. Van zijn werk in de Grote Beek schreef hij: 'Het is wellicht niet het liefste, maar vermoedelijk wel het beste werk dat ik heb kunnen verrichten'.
Hij is ook lange jaren districtsaalmoezenier geweest van de Katholieke Jeugdwerken in Eindhoven. Hij had een grote aantrekkingskracht op de jeugd in zijn krachtige jaren, ging met hen op kamp en bezocht ze regelmatig.
Naast zijn zware geest had hij ook lichamelijk veel te verwerken de laatste jaren: er waren steeds meer klachten, hij maakte een hartinfarct door en hij had last van allerlei aandoeningen met tot slot een herseninfarct.
Walfried had zijn eigen levensritme, was veel op zichzelf maar bleef betrokken bij de gebeurtenissen van onze kapucijnenprovincie. Moge de Eeuwige hem rust en vrede geven.

Adelbert SnijdersAdelbert Snijders
Adelbert Pieter Snijders, minderbroeder kapucijn.
Geboren: 10 januari 1927 te Raamsdonkveer
Intrede bij de kapucijnen: 30 augustus 1946
Gestorven: 28 juni 2011 te Medan.
Begraven: 30 juni 2011 in Sinaksak, Pematang Siantar in Sumatra.

Op 28 juni 2011 is in het Elisabeth-ziekenhuis te Medan (Sumatra) overleden onze medebroeder Adelbertus Pieter Gerardus Snijders.
Hij was 84 jaar oud, 64 jaar kapucijn en 57 jaar priester.
De requiemmis werd gehouden op 28 juni in de kapel van het ziekenhuis in Medan. De begrafenis vond plaats in Sinaksak, Pematang Siantar, Sumatra.

Adelbert was een gedreven mens. Hij was aanvankelijk docent filosofie aan de eigen opleiding van de kapucijnen, maar hij kon in 1964 naar Noord-Sumatra vertrekken. Daar werd hij docent aan het groot seminarie van de kapucijnen in Parapat.
Later doceerde hij theologie aan de Theolgische Faculteit in Pematang Siantar. Hij was tot 2010 begeleider van zeer vele kapucijnen in opleiding.
Hij schreef een driedelig werk over filosofie, dat als handboek in gebruik is in heel IndonesiŽ.
Naast deze taken als wetenschapper en als geestelijk begeleider, was hij werkzaam als oprichter in het centrum voor gehandicapten Harapan Jaya. Hij was verder als steun actief in de opvang van drugsverslaafden.
De laatste jaren was hij ineens totaal doof geworden aan ťťn oor, en dat was voor hem een grote handicap in zijn gesprekken met de studenten.
Na een kort ziekbed overleed hij in het ziekenhuis St. Elisabeth in Medan.
De herdenkingsdienst in Nederland is gehouden op 9 juli in onze kloosterkerk te Tilburg.
Moge de Eeuwige hem rust en vrede geven.

Theodosius van EijkTheodosius van Eijk
Theodosius Antoon van Eijk, minderbroeder kapucijn.
Geboren: 14 juni 1926 te Breda.
Intrede bij de kapucijnen: 30 augustus 1944
Gestorven: 24 september 2011 te Medan.
Begravenis: op het kapucijnenkerkhof van Sinaksak in Pematang Siantar, Sumatra.

Theodosius van Eijk werd in 1951 priester gewijd en hij vertrok op 21 oktober 1953 naar 'zijn missie' in Noord Sumatra. De eerste 6 jaar werkte hij daar onder de Karo-Bataks in de plaats Kabanjahe. Hij werd toen novicenmeester in Parapat. Hij was dat afwisselend met de functie van vice-novicenmeester.
In de begintijd kwam hij, zoals toen gebruikelijk, eens in de 10 jaar naar Nederland, maar dan voor een heel jaar. Hij vond dat heel erg, omdat hij in die tijd niet in Nederland inburgerde, maar wel weggroeide uit IndonesiŽ. Gelukkig werde deze praktijk langzaam veranderd.
Hij was vervolgens afwisselend zowel in Pematang Siantar als in de miljoenenstad Medan pastor in verschillende parochies. Vanaf 1993 was hij ook pastor van de zusters Clarissen in Sikeben.
De laatst 10 jaren combineerde hij zijn werk in Medan met zijn contemplatieve perioden in het klooster, waar hij als geestelijk leidsman een jonge generatie begeleidde.
In juni 2011 kwamen diverse kwalen in hevigheid naar boven. Na een ziekbed van enkele maanden overleed hij, na 58 jaar als missionaris in Sumatra gewerkt te hebben, in het Eisabethziekenhuis in Medan. Op 26 september werd hij in Pematang Siantar begraven.
Moge de Eeuwige hem rust en vrede geven.


of naar onze homepage