In Memoriam 2009

Kapucijnen die zijn overleden in 2009

Barnabas van den BruleBarnabas van den Brule
Barnabas Piet W.Th.M. van den Brule, minderbroeder kapucijn
Geboren: 30 december 1921 in Breda
Kapucijn: vanaf 30 augustus 1942
Gestorven: 2 januari 2009 in Tilburg
Begraven: op het kloosterkerkhof in Tilburg/Korvel

Barnabas was een eenvoudige, hartelijke medebroeders die in alle rust door het leven ging en vriendelijk de mensen nabij was.
Hij was parochiepastor in Rotterdam, IJmuiden, Sluiskil, Vught en tientallen jaren in Den Bosch. In 1998 werd hij uitgeroepen tot dé inwoner van Den Bosch van dat jaar.
Hij is in zijn jonge jaren door voorspraak van Maria van een tumor genezen. Hij heeft daarna ontelbare malen Lourdesreizen gemaakt uit dankbaarheid.
In Sluiskil leerde hij Vlaams spreken en op veel feesten was hij er glimlachend en met een voordracht in het Nederlands/Vlaams.
Hij werd 'Bas' genoemd. Bas was een trouwe dienstknecht van de kerk en hij zou geen regel van de wet overslaan. Zijn pij was hem heilig. Hij was een herder van de oude snit. Nee zeggen kon hij niet, ook als het ging om drugsgebruikers of andere verslaafden, die hem om geld vroegen. Hij werkte zich af en toe in de nesten.
In zijn ouderdom, toen hij na meer dan 30 jaar uit Den Bosch weg moest vanwege zijn gezondheid, bleef hij een "blij en tevreden mens zijn", zo zei het zelf. Hij was tevreden met zijn leven ofschoon dat steeds meer beperkt werd. Hij bleef dankbaar voor al het goede dat hij mocht ervaren, ook voor de trouwe bezoeken van zijn familie.
Toen hij overleed, was dat met overgave. Het was genoeg geweest voor hem.
Moge de Heer van het leven hem overvloedig zegenen.

Piet BurgersPiet Burgers
Piet Eleutherius Burgers
Geboren: 15 juni 1921 in Andelst/Herveld
Kapucijn: vanaf 1944
Gestorven: 9 oktober 2009 Den Bosch
Begraven: op het kloosterkerkhof in Tilburg.

Piet Burgers heeft bijna zijn hele kapucijnenleven in Den Bosch gewoond. Aanvankelijk werkte hij daar als bibliothecaris. Later is hij voor zeer velen een steun en toeverlaat geworden als geestelijk begeleider.
Hij ontving de mensen in de spreekkamer van het klooster. Hij had zelfs een eigen bel aan de voordeur. Hij bad met de mensen die van alle kanten van het land kwamen, en na hun gesprek en gebed met 'pater Piet' gingen ze getroost en bemoedigd naar huis.
Ook was hij jarenlang assistent in de parochies van Beesd en omgeving.
Piet was een bijzonder mens. Hij voelde zich vaak de mindere van anderen en dat heeft hij als pijnlijk ervaren. Zijn manier van spreken was komisch en humoristisch, zo probeerde hij zich te handhaven. Zijn werk in de sprekkamer gaf hem aanzien, dat was zijn werk. Hij werd gewaardeerd om zijn eenvoud en zijn goedheid. Ook het feit dat hij in parochies mocht gaan werken, heeft hem goed gedaan.
Toen hij ouder en zwakker werd, verhuisde hij in 2008 naar ons kloosterverzorgingshuis in Tilburg. Daar is hij op 9 oktober 2009 overleden.
Moge hij ruste in vrede.


of naar onze homepage