In Memoriam

Kapucijnen die overleden zijn in 2005

Pacianus SnikPacianus Snik

Pacianus Gerard Snik, minderbroeder kapucijn.
Geboren: 3 januari 1921 te Doesburg.
Kapucijn: vanaf 22 juli 1944
Gestorven: 24 januari 2005 in Tilburg
Begraven: op het kloosterkerkhof in Tilburg.

Hij werd geboren in Doesburg in 1921 en in 1924 verhuisde de familie naar Tilburg.
Hij schoolde zich op de Ambachtschool tot smid-bankwerker en elektriciën. Daarbij kwamen zijn technische kwaliteiten en zijn veelzijdige talenten aan het licht. Ondertussen leerde hij als Derde-Ordeling de Kapucijnen kennen, bij wie hij zich aansloot toen hij 23 was.
Binnen hun grote gezin was Gerard de grote steunpilaar voor iedereen. Hij was de bindende factor en dat is hij gebleven in de latere jaren. Hij kreeg binnen de kring van de familie de eretitel 'het cement van de familie'.
In het klooster werd er al snel een beroep gedaan op zijn gouden handen:
* als drukker in Den Bosch, veertien jaar lang;
* als technisch medewerker van ons contactblad Met Kap en Koord;
* en als assistent bij de opleiding en vorming van jonge broeders te Nijmegen.
Daarna is hij naar Tilburg gegaan. Meer dan vijfendertig jaar lang heeft hij zij talenten in dienst gesteld van de Missieprocuur en de kloostergemeenschap van de Korvel. Dat werk was zijn leven, tot het einde toe. Hij zijn werk met grote plichtsgetrouwheid, letterlijk tot de laatste dag toe.
In 1994, toen hij 50 jaar kapucijn was, werd hij getypeerd als 'een uitstekend religieus, een echte kapucijn: eenvoudig, dienstbaar, bescheiden en op de achtergrond'.
Menigeen heeft hem ervaren als een man met een eenvoudig en rotsvast geloof, iemand die echt kon bidden.
Hij stierf plotseling op 24 januari 2005 in Tilburg en is op 28 januari begraven op het kloosterkerkhof aldaar.

Gerontius LoonenGerontius Loonen
Hubertus J. Loonen, Gerontius, minderbroeder kapucijn
Geboren: 20 oktober 1917 in Oosteind.
Kapucijn: vanaf 7 september 1936
Gestorven: 30 januari 2005 in Tilburg
Begraven: 4 februari 2005 op het kloosterkerkhof in Tilburg.

Gerontius is altijd een stoere en consequent levende kapucijn geweest. In twee dingen is hij sterk geweest: zijn organisatietalent en zijn pastorale instelling.
Hij werd in de moeilijk jaren rondom het Tweede Vaticaans Concilie zonder enige ervaring in bestuurswerk gekozen tot overste van de Nederlandse kapucijnen. Toen waren er nog meer dan 600 kapucijnen in Nederland. Heel het religieuze en kerkelijke leven in Nederland ging op de schop. Hij moest het aanzien dat veel jonge kapucijnen de orde verlieten. De opleiding veranderde grondig, de vroomheid en kerkgang, heel de manier van religieus leven. Hij heeft daaronder geleden. Hij stimuleerde de samenwerking tussen allerlei orden en congregaties, maar de veranderingen gingen sneller dan hij of wie dan ook kon voorspellen. Dat waren moeilijke jaren voor hem, als bestuurder. Hij was ronduit, stoer, soms hard, maar altijd vol overgave.
De laatste 33 jaar is hij zeer toegewijd pastor, zorgvuldig, precies en met humor en liefde, geweest in verschillende dorpen en verpleeghuizen, vooral in De Riethorst in Geertruidenberg. Ook was hij iemand die altijd met warmte de banden in zijn familie onderhield.
De laatste verhuizingen uit Oosterhout naar Breda en vandaar naar Tilburg zijn hem zwaar gevallen. In Tilburg had hij moeite zijn plek te vinden, maar na aanvankelijke aanpassingsmoeilijkheden, heeft hij zich ook daar helemaal gegeven.
Hij wist dat hij dood ging en ook hier is hij stoer, gelovig en voorbeeldig mee omgegaan.
Moge hij rusten in vrede.

Bart LangeveldBartholemeus Leonius Langeveld
Bartholomeus Hermannus Langeveld, pater Leonius, minderbroeder kapucijn
Geboren: 9 augustus 1928 te Scheveningen
Kapucijn: vanaf 30 augustus 1949
Gestorven: 5 augustus 2005 in Tilburg

In 1943 ging hij naar het klein seminarie van de kapucijnen in Langeweg, met de bedoeling om missionaris te worden. Hij maakte daar de moelijke laatste oorlogsjaren mee.
Hij werd kapucijn. In 1957 werd benoemd voor het missiewerk onder de Bataks in Noord Sumatra. Wegens de politieke moeilijkheden mochten er geen Nederlandse missionarissen meer naar Indonesië. Er volgde toen een ruil met de Zwitserse kapucijnen: zij naar Sumatra, wij naar Tanzania, toen nog Tanganyika geheten. Op 21 mei 1959 vertrok hij met twee andere Nederlandse kapucijnen, Zacheus en Novatus.
Tot aan zijn terugkeer op 17 mei 2005 is hij daar, 46 jaar lang, op vele plaatsen in het binnenland en in de hoofdstad Dar es Salaam werkzaam geweest. Ze begonnen samen met een intensieve taalstudie van het Swahili. Eerst ging hij naar Ruaha, daarna van 1961 - 1972 in Kilombero. Van 1971 - 1987 werkte hij in de hoofdstad Dar es Salaam in vier verschillende parochies. Daarna ging hij enkele jaren naar het noorden, om na vijf jaar terug te keren naar de hoofdstad. Het laatste half jaar werkte hij op het katechetisch centrum Emmaus in Sanya Juu.
Hij heeft een grote bijdrage geleverd aan de opbouw van de plaatselijke kerk van Tanzania. Ondanks vele kwalen was hij attent en eenvoudig, trouw in vriendschappen en zeer meelevend met zijn familie en bekenden en anderen op zijn levensweg.
Een half jaar na zijn terugkeer in Nederland is hij gestorven op 5 augustus in Tilburg. Hij werd op 11 augustus begraven op ons kloosterkerkhof te Tilburg-Korvel.

Lees deze tekst in het Swahili, de taal van Tanzania.

Bart LangeveldBartholemeus Leonius Langeveld
Tumkumbuke katika sala zetu PADRE LEONIUS (Bartolomeo) Langeveld
Amezaliwa 9 Agosti 1928 katika kijiji cha Scheveningen, Uholanzi. Katika shule la Upper Primary padre mmoja Mkapuchini Amideo alimwamshia Bart wazo la kuwa mmisionari, hata mwaka 1943 Bart akaingia Seminari ya Wakapuchini Langeweg.
30 Agosti 1949 akapokelewa kwa Wakapuchini na kupewa jina la Leonius, akafuata masomo ya juu, na kupata Upadirisho 27 Juli 1956 pamoja na wenzake tisa.
21 Mai 1959 mapadre Leonius, Zakeo, na Novatus wakatumwa rasmi huko Tilburg kwa kupewa rasmi Msalaba wa kazi ya Umissionari, wakaondoka kwenda Afrika, wakafika Dar es Salaam tarehe 5 Juni 1959, wakaanza kujifunza Kiswahili.
Leonius alianza kazi Ruaha na Kilombero, lakini mgongo wake ulipozidi kumsumbua akahamia Dar es Salaam, akakaa Kibaha, Kurasini, Msimbasi, na Mburahati. Akamsaidia Alfeus huko Himo, akakaa Mbagala, na 2001 akahamia Kwangulelo.
Na siku hizo za mwisho alifanya kazi katika Emmaus: Senta ya Ukatekista, Sanya Juu.
Lakini ugonjwa ukamrudia kila mara, mpaka mwezi Mei, tarehe 17 ameamua kwenda Uholanzi kupimwa na mganga. Waganga wakampima na kutafuta ni kitu gani hasa kinachomhangai sha hata amekonda mno.
Wakafanya na picha ndani ya tumbo, wakaona aina ya kansa ya tumbo.
Wakafanya mfululizo wa operesheni.Mkubwa wake: usiku, akampaka mafuta ya wagonjwa, lakini saa mbili usiku Leonius amerudisha roho yake kwa Yesu, tarehe 5 Agosti 2005.
Familia Langeveld na Wakapuchini wa Uholanzi
na Tanzania.

Cherubien HooijschuurCherubien Hooijschuur

Cherubien Hooijschuur,minderbroeder kapucijn.
Geboren: 1923
Kapucijn: vanaf 1944
Gestorven: 17 augustus 2005 in 's Hertogenbosch
Begraven op het kloosterkerkhof in Tilburg.

Hij was van 1953 to 1993 missionaris in Borneo, Kalimantan Barat, Indonesië.
Cherubien, zo werd hij genoemd, was geen druktemaker, geen type van graag-het-woord-hebben. Hij was geen man van opvallen, geen persoon van trots vertellen wat hij allemaal gedaan had in zijn leven. Cherubien was een stille, bijna teruggetrokken man. De laatste jaren kwam dat ook voor een deel omdat hij slecht hoorde en moeilijk liep. Hij leed daar erg onder. Daarom trok hij zich 's avonds graag terug aan een tafeltje, om alleen of met een ander puzzels op te lossen, de moeilijkste het liefste. De krant las hij op vaste momenten, want hij wilde goed op de hoogte blijven van alles wat er gebeurde.
Ook de tijdschriften uit Indonesië puurde hij uit. Daar lag nog steeds een stuk van zijn hart. Hij was er veertig jaar geweest. Daar had hij iets ondervonden van vrijheid, niet gebonden zijn, fris leven. Die dingen miste hij in Nederland in het klooster. De vastgestelde regels en tijden drukten zwaar op hem. Hij had graag meer aanspraak en vrijheid gehad en wat losser in het leven gestaan. Vandaar dat hij er regelmatig op uittrok om ergens te gaan logeren of een tentoonstelling te bezoeken.
Een van zijn hobby's was het tijdschriftje K.B. (Kalimantan Barat) dat hij met medewerking van anderen op onregelmatige tijden uitgaf, gevuld met brieven of verhalen van vroeger tijden en hedendaagse ervaringen uit West-Borneo.
Wie door uiterlijke onvolkomenheden en handicaps heen kon kijken, ontmoette in hem een vroom man, die zich beperkte tot de essentie van het geloven: de omgang met de Heer.

Cherubien Hooijschuur is op 17 augustus 2005 ten gevolge van een zwaar hartinfarct plotseling overleden.

of naar onze homepage