In Memoriam
Wiro Johannes Cornelis van Diemen, minderbroeder kapucijn
Geboren: 3 februari 1936 te De Vlist
Kapucijn: vanaf 1955
Gestorven: 25 maart 2012 in Medan, Sumatra
Cor van Diemen werd geboren op 3 februari 1936 te De Vlist-Haastrecht. Een oom en twee broers van moeder waren kapucijn. Ze werden alle drie Egbertus, Ewaldus en Evodius werden missionaris in Borneo. Ook de neven Medardus Rateland en Mansuetus Brinkhof waren en zijn kapucijn.
Hij ging naar het kapucijnenseminarie te Voorschoten en later in Oosterhout. Met 15 anderen begon hij op 30 augustus 1955 het noviciaat in Enschede. Hij kreeg de kloosternaam Wiro. Hij was altijd een zeer precies mens. Zijn medestudenten weten nog goed dat hij hen kon aanspreken en dan vroeg: "Je hebt toch wel aan de verjaardag van je zus gedacht?"
Na zijn priesterwijding vertrok hij begin 1965 samen met vijf andere kapucijnen naar Noord Sumatra. Hij leerde Indonesisch en Bataks. Hij werkte de eerste vijf jaar in de parochies Onan Runggu op het eiland Samosir en in Balige. Naast zijn pastoraat werd hij lid van de commissie van de religieuzen, kreeg hij het toezicht op katholieke scholen en verzorgde hij lessen voor zusters.
In 1970, na zijn eerste verlof, verhuisde hij naar Medan. Daar zou hij de rest van zijn leven blijven. Wiro werd secretaris van de bisschop en vanaf 1973 ook rector van het Elisabethziekenhuis. Daarna werd hij vicaris generaal van het bisdom, voorzitter van de commissie voor de religieuzen, overste van de kapucijnen in Medan en adviseur bij zustercongregaties. Hij zette zich altijd onvermoeibaar in, was bijzonder discreet, wijs en precies. Daardoor was hij - zolang hij er was - een onmisbare persoon voor kapucijnen en niet-kapucijnen.
Van december 1979 tot juni 2010 was hij Nederlands consul in Medan. In die functie bemiddelde hij voor talloze Indonesiërs en (ex)Nederlanders. In 1995 ontving hij een koninklijke onderscheiding: Officier in de Orde van Oranje Nassau.
Daarnaast deden veel studenten en individuele religieuzen een beroep op hem voor steun en begeleiding.
Na zijn laatste verlof in 2011 verhuisde hij van het bisdomhuis naar het klooster Helvetia in Medan. Vandaaruit begeleidde hij onze medebroeders Adelbertus en Theodosius in hun ziekte tot aan hun overlijden. Hij kreeg op 29 januari 2012 een hersenbloeding. Hij overleed op 25 maart 2012.
Op 27 maart werd hij in Pematang Siantar begraven op het kapucijnenkerkhof te Sinaksak. Op 14 april werd er een gedachtenisviering in Tilburg gehouden.
Moge hij rusten in vrede.
