Clara van Assisië (1193-1253)

Clara Misschien was zonder Clara de hele franciscaanse beweging zoals we die nu nog kennen, er niet geweest. Clara gaf met een nieuwe impuls een geweldige energie aan de beweging. Zij vocht ervoor om de absolute armoede te handhaven. Zij wilde de armoede als een goede levensweg laten erkennen door de kerkelijke autoriteiten. Zij hielp de broeders van Franciscus om niet te vergeten, welke weg Franciscus oorspronkelijk gewezen had.
Door haar voorbeeld van liefde tot Jezus, van armoede en zelfdiscipline, door haar voorbeeld van altijd bidden als deel van het dagelijkse leven, is zij een licht geweest voor vele vrouwen van alle eeuwen. Dit is zij vooral geweest binnen de Franciscaanse Familie, maar ook voor velen die niet veel van het katholicisme en zeker niet van het middeleeuwse kerkgeloof afweten.

Schets van haar leven.

Clara werd in 1193 geboren in Assisië. Toen zij negen jaar was, verhuisde de familie naar Perugia tijdens de stadsoorlog in Assisië. In 1205 keerde zij met haar familie terug naar. Ze volgde haar moeder na in haar aandacht voor armen en mensen van de lagere standen van Assisië. Zij zelf was van adel: de famile Offreduccio had oude wortels, maar de tijden waren aan het veranderen.

Toen Clara 19 jaar oud was, hoorde ze Franciscus vurig preken in de Kathedraal van San Rufino. Bezoekers van Assisië weten dat zij naast de kerk woonde. Clara was in de ban van het enthousiasme van Franciscus en werd op een ander niveau ook gegrepen door de liefde voor God en voor Christus die de tien jaar oudere vurige Italiaanse man uitstraalde. Ze kreeg het voor elkaar hem te ontmoeten en ze begon hem te waarderen als haar geestelijke vader. Clara begreep de bron van zijn liefde en zijn geluk.

In 1212, in de nacht van Palmzondag, sloop Clara in het geheim uit haar huis, en ging naar het kapelletje van Portiuncula in the vallei onder de stad Assisië. Daar, verlicht door kaarsen en omringd door de broeders van Franciscus, knipte Franciscus haar haar af als officieel teken van onschendbaarheid en kleedde hij haar in een oude vormeloze zak: het geuzenkleed van de Franciscus- broeders. Zo begon wat later is gaan heten: de Tweede Orde van de Franciscaanse Familie, de Arme Clarissen.
Enkele weken daarna kwam Agnes, de jongere zus van Clara, bij haar, tot woede van de familie.

Korte tijd later trokken Clara en haar zus en de anderen die er al snel bij kwamen in de kapel van San Damiano, vlak bij Portiuncula: dit werd hun kloostertje.

In 1215 kreeg Clara de officiële toestemming om in zeer strenge armoede te leven.

In 1226 sloot Clara's moeder, Ortolona, zich aan bij haar dochter en de Arme Vrouwen.
In dat jaar stierf Franciscus. Een jaar later werd de geestelijke zorg voor de zusters door Paus Gregorius IX in handen gegeven van de Overste van de Mindere Broeders, Jan Parenti.

In de jaren die volgden begon Clara te werken aan een leefregel voor later, want ze was al jaren ernstig ziek. Maar haar religieuze inspiratie week nooit. In 1252, wordt de Regel van Clara bekrachtigd door de afgezant van de Paus, kardinaal Rainaldo.

Een jaar later, op 9 august 1253, keurde de paus zelf de Leefregel goed. De dag daarop brengt de boodschapper de Bul van de paus uit Perugia naar Clara: een dag later stierf Clara in haar klooster. Ze werd begraven in de Giorgiokerk in Assisië.

In 1255 werd zij heilig verklaard door paus Alexander. In 1260 werd haar stoffelijk overschot overgebracht naar de Clarakathedraal in Assisië.

In 1850 werd de doodskist van Clara opnieuw ontdekt. Haar lichaam werd geplaatst in een nieuwe kapel in de kathedraal. Haar lichaam leek ongeschonden de eeuwen getrotseerd te hebben. Rond 1970 werd zij herbegraven. Haar lichaam is nu niet meer te zien.
In 1893 werd de originele Regel van Clara teruggevonden.
Haar feestdag is op 11 augustus.

Ga naar Clarissen nu voor informatie over Clarissen in Nederland
of naar clarissen.nl/spiritualiteit/clara-van-assisi.html

of naar onze homepage